Yargıtay Kararı 18. Hukuk Dairesi 2009/2711 E. 2009/3936 K. 09.04.2009 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 18. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2009/2711
KARAR NO : 2009/3936
KARAR TARİHİ : 09.04.2009

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde meskenin işyeri olarak kullanımına son verilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Davada kat mükiyetli anataşınmazın mesken nitelikli A blok 9 nolu bağımsız bölümünün doktor muayenehanesi olarak kullanıldığı, yönetim planında bunu yasaklayan hüküm bulunduğu ileri sürülerek dava konusu edilen bağımsız bölümün meskene dönüştürülmesi istenilmiştir.
Kat Mülkiyeti Yasasının 24. maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca, tapuda mesken olarak gösterilen bağımsız bir bölümde işyeri, ancak kat malikleri kurulunun oybirliği ile vereceği karar ile açılabilir. Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarına göre yönetim planında aksi kararlaştırılmış olmadıkça doktor muayenehanelerinin tapuda mesken olarak kayıtlı bağımsız bölümlerde, anılan madde fıkrasında öngörülen tüm kat maliklerinin oybirliği ile alacağı karar olmaksızın açılabileceği kabul edilmektedir.
Somut olayda yerinde yapılan inceleme sonucu düzenlenen bilirkişi raporu içeriğinden dava konusu edilen 9 nolu bağımsız bölümün biri psikiyatr diğeri psikolog olmak üzere iki kişinin ve iki sekreterin çalıştığı muayenehane olarak kullanıldığı anlaşılmaktadır. Anataşınmaza ilişkin yönetim planının 8. maddesinin (d) bendinde, mesken olarak tapuda kayıtlı bulunan ve bu amaçla yapılmış olan bağımsız bölümlerin maliklerine ilişkin bir iş nedeniyle olsa bile ve tamamının veya belli bir kısmının işyeri olarak özgülenmesi ve kullanılması yasaklanmış bulunmaktadır. Anataşınmazdaki tüm kat maliklerini ve onların ardıllarını bağlayan yönetim planının bu hükmüne göre, anayapıdaki mesken nitelikli bağımsız bölümlerin salt mesken olarak kullanılması amaçlanmış, bunun dışında her türlü iş faaliyetleri yasaklanmıştır. Saptanan bu durum karşısında; davanın kabulü ile dava konusu 9 nolu bağımsız bölümün meskene dönüştürülmesine hükmedilmesi gerekirken yerinde bulunmayan yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 09.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.