YARGITAY KARARI
DAİRE : 18. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2010/168
KARAR NO : 2010/12932
KARAR TARİHİ : 12.10.2010

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ortak yere el atmanın önlenmesi ve eski hale getirme istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Y A R G I T A Y K A R A R I
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Davacı dava dilekçesinde, dava konusu anataşınmazın 13 nolu bağımsız bölümünün maliki olan davalıların dükkan girişine ortak alana taşacak şekilde kepenk yaptığını ileri sürerek, yapılan kepengin kaldırılarak projeye uygun eski hale getirilmesine karar verilmesini istemiş, mahkemece, yapılan kepengin pasajın görüntüsünü çirkinleştirmediği, bina statiğini etkilemediği, diğer dükkanların aydınlığına ve emniyetine engel olmadığı, kepengin emniyet ve sosyal bakımdan yapılmasının zaruri olduğu, bütün kuyumcuların dükkanlarının girişlerinin bu şekildeki kepenkle kapatıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Dosya içindeki bilgi ve belgelerden, özellikle bilirkişi raporu içeriğinden; dava konusu dükkanın pasajın içerisinde olduğu, 11.10.1989 tarihli mimari projeye aykırı olarak dükkanın pasaja bakan cephesine 3,55m. genişlikte, 3,30m. yükseklikte demir malzemeden; tavanda 0,40×0,40 m. ebadında yuvası bulunan kepenk yapıldığı anlaşılmaktadır.
634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasasının 19. maddesinin birinci fıkrasında kat maliklerinin anataşınmazın mimari durumunu titizlikle korumaya mecbur oldukları belirtildikten sonra ikinci fıkrada da kat maliklerinden biri bütün kat maliklerinin beşte dördünün yazılı rızası olmadıkça anataşınmazın ortak yerlerinde inşaat, onarım, tesis ve değişiklik yaptıramayacağı öngörülmüştür. Yasanın bu açık hükmü dikkate alınarak dava konusu bağımsız bölümün girişinde bulunan kepengin projesine uygun hale getirilmesine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle davanın reddi doğru görülmemiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.