Yargıtay Kararı 18. Hukuk Dairesi 2010/6123 E. 2010/11394 K. 20.09.2010 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 18. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2010/6123
KARAR NO : 2010/11394
KARAR TARİHİ : 20.09.2010

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, onaylı mimari projeye aykırı biçimde kapatılan balkonların eski hale getirilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar vekili ile davalı … tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Davacı vekili dava dilekçesinde, davalı kat maliklerinin binanın ön cephesindeki balkonlarını pimapenle kapatarak ortak yerlere el attıklarını ileri sürerek el atmanın önlenmesini ve projeye uygun eski haline getirilmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.
634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasasının 28.11.2007 tarihinde yürürlüğe giren 5711 sayılı Yasayla değişik 19. maddesinin ikinci fıkrası hükmünde kat maliklerinden birinin ana taşınmazın ortak yerlerinde kat maliklerinin beşte dördünün yazılı rızası olmadıkça inşaat, onarım, tesis ve değişiklikler yapamayacağı öngörülmüştür. Dosyada bulunan 10 bağımsız bölümlü anataşınmazın 9 kat malikinin olumlu oy kullandığı, 05.12.1996 günlü kat malikleri kurulunda daire sahiplerinin mutfak balkonlarını 7 nolu bağımsız bölümün balkonu gibi kapatabilecekleri, 05.08.2009 günü yapılan toplantıda ise, davacı dışındaki tüm kat maliklerinin, “kat malikleri isterlerse mutfak ve cephe balkonlarına cam balkon kapatma yaptırabilecekleri” şeklinde karar alındığı anlaşılmıştır. Saptanan bu durum karşısında davalıların balkonlarını kapatıp bağımsız bölüme dahil etmeleri konusunda yukarıda sözü edilen yasanın öngördüğü ana taşınmazdaki kat maliklerinin beşte dördünün yazılı rızasının alınması koşulunun gerçekleştiği anlaşıldığından davacılar tarafından yapılan değişikliklerin yukarıda yazılı kat malikleri kurul kararları kapsamında kalıp kalmadığı hususlarında yeterli inceleme yapılmadan yerinde olmayan gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 20.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.