YARGITAY KARARI
DAİRE : 18. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2010/8909
KARAR NO : 2010/12438
KARAR TARİHİ : 04.10.2010
MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi
Dava dilekçesinde, 07.01.2009 tarihli teras katın kullanımını engelleyen kat malikleri kurulu kararının iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Y A R G I T A Y K A R A R I
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Davacı dava dilekçesinde, 07.01.2009 tarihli kat malikleri kurulu toplantısında ortak yerlerden sayılan binanın teras katı giriş kapısına demir kapı yapılarak, tek anahtarın yöneticide bulundurulması ve yöneticinin izniyle kullanılmasına ilişkin alınan kararın ortak yerin serbestçe kullanılmasını engelleyici nitelikte bir karar olması nedeniyle iptalini istemiş, mahkemece alınan kararın Kat Mülkiyeti Yasasının 42. maddesinde belirtilen kat maliklerinin ortak yerlerden elde edilecek faydanın çoğaltılmasına imkan veren bir düzenleme olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Dosya içindeki bilgi ve belgelerden, kat mülkiyeti kurulmuş bulunan anataşınmazda 25 tane bağımsız bölüm bulunduğu, davacının kat maliki olduğu, anataşınmazın yönetim planının bulunmadığı, 07.01.2009 tarihli kat malikleri kurulu toplantısında emniyet, güvenlik ve aydınlığın temizliği açısından terasın kapalı tutulmasına, anahtarın sadece yöneticide bulunmasına, yöneticinin bilgisi ve insiyatifi dışında terasın hiç bir şekilde kullanılmaması ve kapısının kapalı tutulmasına karar verildiği, bu toplantıya davacının katılmadığı, on kat malikinin asaleten… ve üç bağımsız bölüm maliki olarak …üç kat malikinin vekaleten…) kararı imzaladıkları, kararı imzalayan … kat maliki olmadıkları ve kararı vekil sıfatıyla imzaladıklarının da belli olmadığı anlaşılmaktadır.
Mahkemece, iptali istenen toplantıda vekaleten oy kullananların vekaletnamelerinin olup olmadığı, gerekiyorsa bu bağımsız bölüm malikleri de dinlenmek suretiyle tespit edilip, varsa vekaletnamelerin sunulması sağlanıp Kat Mülkiyeti Yasasının 31. maddesinin son fıkrası da dikkate alınarak sayı ve arsa payı çoğunluğuyla alınmış bir karar olduğu kesin olarak belirlenmeden eksik inceleme ile davanın reddi doğru görülmemiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 04.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.