YARGITAY KARARI
DAİRE : 18. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2010/9399
KARAR NO : 2011/552
KARAR TARİHİ : 25.01.2011
MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi
Dava dilekçesinde, eski yöneticilerin zimmetinde kalan 23.467 TL’nin faiz ve masraflarla birlikte tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan …, … ve … tarafından temyiz edilmiştir.
Y A R G I T A Y K A R A R I
Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Davacı vekili dava dilekçesinde; eski yönetici üzerinde kalan ve yeni yönetime devredilmeyen 23.467.00 TL’nın yasal faizi ile tahsilini istemiş, mahkemece bilirkişi raporu doğrultusunda 15.761 TL.nın yöneticilerin zimmetinde kaldığı kabul edilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kat Mülkiyeti Yasası’nın 36. maddesi uyarınca yönetici, anataşınmazın yönetimiyle ilgili tüm gelir ve giderleri yöntemince tutulacak deftere işlemeye ve giderlerin belgelerini bir dosyada saklamaya mecbur ise de, Yargıtay’ın kararlılık kazanmış uygulamalarında yöneticinin gerek yasal yetkisi içerisinde kalan hususlarda ve gerekse kat malikleri kurulu kararları doğrultusunda yaptığı harcamaları gösteren belgelerin faturalı olması esas olmakla birlikte bunların mutlaka fatura ya da kasa fişi vs. niteliğini taşıması zorunluluğu aranmamakta, gerçekleşmiş bir iş veya işlem için harcama yapıldığını gösteren yazılı ve imzalı belge yeterli sayılmakta ve hatta aciliyet ve zorunluluk nedeniyle belgesiz olarak deftere işlenen gider konusu işin yapıldığının ve gösterilen miktarın uygunluğunun yerinde yapılan incelemede tespit edilmiş olması dahi yeterli kabul edilmektedir.
Bu durumda mahkemece, davalının zimmetinin tespiti bakımından taraflarda bulunan harcama ve gelirlere ait tüm fatura vb. kayıt ve belgeler getirtildikten sonra, bu kayıt ve belgelerde gösterilen harcamaların gerektirdiği iş ve işlemlerin yapılıp yapılmadığının, yapılmış ise o tarih itibariyle bunların her biri için öngörülen giderlerin sıhhat ve uygunluğunun ve buna göre davalı eski yönetimin zimmetinde kalan para olup olmadığının, varsa miktarının ne olduğunun, mahallinde ve belgeler üzerinde uzman bilirkişilere inceleme yaptırtılıp belirlenmesinden sonra hasıl olacak duruma göre karar verilmesi gerekirken, davalı yöneticinin dönemine ait sarf ve tahsilat belgeleri getirtilip incelenmeden yetersiz bilirkişi raporlarına dayanılarak eksik inceleme ile davanın kısmen kabulü yönünde hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 25.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.