YARGITAY KARARI
DAİRE : 18. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2010/9720
KARAR NO : 2010/13672
KARAR TARİHİ : 21.10.2010

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırma bedelinin artırılması istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Y A R G I T A Y K A R A R I
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak;
1- Arsa vasfındaki dava konusu taşınmaza 1991 yılı itibarıyla kıymet takdir komisyonu 100.000 TL/m² (0,10 YTL/m²), bilirkişi kurulu ise 119 YTL/m² değer takdir etmiştir. Bu iki değer arasında önemli bir oransızlık (Yargıtay uygulamalarına göre bir mislini aşan farklılık) bulunmaktadır. Belirlenen bu durum karşısında, mahkemece, 2942 sayılı Kamulaştırma Yasasının 15. maddesinin onbirinci fıkrası uyarınca aynı yöntemlerle yeni bilirkişi kurulu oluşturularak taşınmazın yerinde yeniden inceleme yaptırılıp oluşacak sonuç doğrultusunda bir karar verilmesi gerekirken sözü edilen Yasa hükmü dikkate alınmadan tek rapora dayanılarak hüküm tesisi,
2- Dosya içerisine getirilen tapu kaydına göre dava konusu taşınmaz üzerinde “… lehine kamulaştırma şerhi” mevcut olup, bu şerhin taşınmazda meydana getirmesi kaçınılmaz değer kaybının dikkate alınmaması,
3- 10.12.2003 tarih ve 5018 sayılı Yasaya 5436 sayılı Yasa ile eklenen (1) sayılı cetvelin 41. sırasında … genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri arasında gösterilmiş olup, bu yasal düzenleme 5436 sayılı Yasanın 18. maddesinin (f) bendi uyarınca 01.01.2006 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmaktadır. Buna göre, genel bütçe kapsamında kalan Karayolları Genel Müdürlüğünün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmü uyarınca bu Yasaya bağlı (1) sayılı tarifedeki yargı harçlarından müstesna tutulduğu gözetilmeden davalı idareden karar harcının alınmış olması,
Doğru görülmemiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.