YARGITAY KARARI
DAİRE : 18. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2011/3300
KARAR NO : 2011/5219
KARAR TARİHİ : 18.04.2011

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kedi ve köpeklerin tedbiren uzaklaştırılması, 2.000 TL maddi tazminatın davalılardan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Y A R G I T A Y K A R A R I
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Davada, anayapının 2 numaralı bağımsız bölümünde ve ortak yerlerde davalıların kedi ve köpek beslediği belirtilerek, bu hayvanların beslenmesinin önlenmesi ve 2.000 TL maddi zararın tahsili istenilmiş, mahkemece; daha önce açılmış olan ceza davasında hayvanların diğer maliklere zarar vermediğinin tespit edilmesi nedeniyle davalıların beraatine karar verildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak;
Kat Mülkiyeti Yasası’nın 28. maddesine göre tüm kat maliklerini bağlayıcı sözleşme niteliğinde olan yönetim planında, bağımsız bölüm ve eklentilerinde kedi, köpek gibi hayvanların beslenmesi açıkça yasaklanmışsa, bağımsız bölümde beslenen kedi ve köpekler çevresine rahatsızlık vermemiş olsa bile uyuşmazlık halinde mahkemece yönetim planının uygulanması zorunludur.
Anagayrimenkulün yönetim planının 9/e maddesinde kat malikleri kurulunca müsaade edilmedikçe anagayrimenkulün bağımsız bölüm, eklenti ve ortak yerlerinde kedi ve köpek beslenmesi yasaklanmış olduğu gibi yargılama sırasında alınan bilirkişi raporu ve dinlenen tanık beyanlarına göre; beslenen kedi ve köpeklerin başkalarına zarar verdiği de anlaşılmıştır.
Bu durum karşısında mahkemece; davalı tarafça beslendiği sabit olunan kedi ve köpeklerin bağımsız bölüm ve ortak yerlerden uzaklaştırılmasına karar vermek gerekirken, yerinde olmayan gerekçelerle davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 18.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.