YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/14581
KARAR NO : 2015/7360
KARAR TARİHİ : 18.11.2015

Tebliğname No : 11 – 2011/284960
MAHKEMESİ : Ankara 7. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 05/07/2011
NUMARASI : 2010/122 (E) ve 2011/651 (K)
SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Dosyada mevcut vergi suçu ve vergi inceleme raporlarında mükellef şirketin faaliyetine devam ettiğinin belirtilmesi, defter ve belgelerin ibrazı için çıkartılan yazının yönetim kurulu üyesi sanık F.. G..’in ikametgah adresinde tebliğ edilmiş olması sebebiyle faaliyetini sürdürdüğü anlaşılan şirkete, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 139/2. maddesinde öngörülen istisnalardan birinin varlığı önceden belirlenmeden yapılan tebligatın hukuki geçerliliği bulunmadığı, gibi vergi denetmen yardımcısının da imzasını taşıyan 15.12.2009 tarihli tutanağa göre sanığın verilen 15 günlük süre bitmeden ibrazı istenen belgelerin büyük kısmını incelenmek üzere ibraz ettiği 2004 yılı defterlerinin taşınırken kaybolduğunu, bu yıla ait yevmiye kayıtları ile tasdik suretlerini ibraz ettiği, 16.12.2009 tarih; 33 sayılı vergi inceleme raporuna göre de mevcut belgeler üzerinden yapılan incelemede alış ve satışlarının mütenasip olduğu ve KDV’lerin indirim konusu yapılmasında sakınca görülmediğinin belirtilmesi karşısında tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 18.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.