YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/7362
KARAR NO : 2016/517
KARAR TARİHİ : 19.01.2016

MAHKEMESİ : Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
1)Sanık … hakkında kurulan hükme yönelik incelemede;
Her ne kadar sanık … hakkında tebliğnamede görüş belirtilmemiş ise de; sanık hakkında kurulan hükme karşı katılan vekilinin 19.03.2013 tarihli dilekçesiyle temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla;
Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5560 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMUK’nın 231/12. madde fıkrası uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına ve bu kararla bağlantılı müsadere kararlarına karşı itiraz yasa yolu açık olup, kararın temyizi mümkün bulunmadığından temyiz dilekçesinin itiraz mahiyetinde kabul edilerek gereği mahallinde itiraz merciince değerlendirilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
2)Sanık … hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
İddianamede suça konu emvalin motorlu testere ile kesildiğinin belirtilmiş olmasına göre, tebliğnamedeki 3 numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak;
Sanık hakkında yakacak nitelikte emval veren ağacı motorlu testere ile kesmesi nedeniyle önce yakacak nitelikte emvalden dolayı cezada indirim uygulanıp sonra motorlu testere kullanılmasından ötürü artırım yapılması gerekirken aksi yönde uygulama yapılmak suretiyle sanığa fazla ceza tayin edilmesi, 
Kanuna aykırı, sanığın ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bozma sebebi 5320 sayılı Kanun’un 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının; tebliğnameye uygun olarak, hüküm fıkrasına ”Sanığın eylemine uyan 6831 sayılı Kanunu’nun 91/1-2. cümle, 91/4 ve TCK’nın 62, 50/1-a, TCK 52/2. maddeleri gereğince neticeden 1500 TL ve 60 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresi eklenmek suretiyle DÜZELTİLMESİNE ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükmün bu bağlamda ONANMASINA, 19.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.