Yargıtay Kararı 19. Ceza Dairesi 2015/9974 E. 2016/21876 K. 26.10.2016 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/9974
KARAR NO : 2016/21876
KARAR TARİHİ : 26.10.2016

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1) Mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda, sanıkların yol genişletme amacıyla açma eylemini yaptıkları yere ilişkin kesinleşmiş orman kadastrosu veya orman tahdidi bulunmadığının belirtilmesine rağmen sanıklar hakkında 6831 Kanun’un 93/2. maddesi uygulanarak fazla ceza verilmesi,
2) Suça konu ağaçların fidan niteliğinde olduğuna dair bir tespit bulunmadığı halde sanıklar hakkında 6831 sayılı Kanun’un 91/2. maddesi uygulanarak fazla ceza verilmesi,
3) Sanıklar hakkında 6831 sayılı Kanun’un 93. maddesinden cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açıldığı ve aynı Kanun’un 91.maddesinden cezalandırılmaları istemiyle açılmış kamu davası bulunmadığı halde sanıklardan … hakkında ayrıca ağaç kesme suçundan da mahkumiyet hükmü kurularak CMK’nın 226. maddesine muhalefet edilmesi,
Kabule göre de;
1) Sanıklar hakkında ağaç kesme suçundan hüküm kurulurken, 200 gün adli para cezası üzerinden TCK’nın 62. maddesi gereği 1/6 oranında indirim yapılırken, sonuç adli para cezasının 166 gün yerine 167 gün olarak hesaplanarak fazla ceza verilmesi,
2) Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,
Kanuna aykırı ve sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 26/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.