YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/3965
KARAR NO : 2018/11306
KARAR TARİHİ : 05.11.2018

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Sanık hakkında düzenlenen iddianamenin anlatım bölümünde, 18/02/2013 tarihli tutanak ile tespit edilen açma eyleminin anlatımı sırasında ağaç kesilmesinden bahsedilmesine karşın, sevk maddeleri içerisinde ağaç kesmek suçu için öngörülen 6831 sayılı Kanun’un 91/1-2. maddesine yer verilmediği gibi ayrıca anlatım bölümünde ağaç kesmek suçundan dava açıldığını gösteren net bir ifadeye yer verilmemesi ve bir olayın anlatılması sırasında başka bir olaydan bahsedilmesinin, bahsedilen olay hakkında dava açıldığını göstermeyeceğinden tebliğnamedeki (1) numaralı bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.
Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun Dairemizce de benimsenen 22/01/2013 gün ve 1431/18 Karar sayılı kararında vurgulandığı üzere, tekerrüre esas alınan ilamın kararda gösterilmemesi, infaz aşamasında gözetilmesi mümkün olduğundan sonuca etkili görülmemiştir.
Yükletilen suçların sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak,
1-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,
Kanuna aykırı, sanığın ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, bu aykırılık yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesi uyarınca, hükmün (6) numaralı bendinde yer alan, TCK’nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin madde çıkartılıp, yerine ”24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı iptal kararı da gözetilerek, kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, TCK’nun 53. maddesinin uygulanmasına,” ibaresi yazılması suretiyle, başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükmün, tebliğnameye uygun olarak, DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.