YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/5904
KARAR NO : 2016/18054
KARAR TARİHİ : 16.05.2016
5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu’na muhalefet suçundan sanık …’ın 6,000,00 Türk lirası ve 80,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair …Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 09/10/2008 tarihli ve 2007/972 Esas, 2008/445 sayılı kararının infazı sırasında, hükümlünün denetimli serbestlik tedbirinden faydalanma talebinin kabulü ile hükümlünün cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısımını denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair İzmir İnfaz Hakimliğinin 12/12/2013 tarihli ve 2013/7231 Esas, 2013/7215 sayılı kararını müteakip, hükümlünün koşullu salıverilme tarihi olan 02/07/2014 tarihinden itibaren koşullu salıverilmesine yönelik talebin reddine ilişkin …Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 01/09/2014 tarihli ve 2014/140 değişik iş sayılı kararı aleyhine … Bakanlığının 03/04/2016 gün ve 1197 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19/04/2016 gün ve KYB. 2016-148484 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.
Anılan ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre, her ne kadar …Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesince, hükümlünün suçu işlediği tarihteki yasal düzenlemede de ödenmeyen adli para cezası yerine hükmü veren mahkeme tarafından hapis cezasına karar verildiği için koşullu salıverilme hükümlerinin uygulandığı, Cumhuriyet savcısı tarafından çevrilen hapislerin infazında koşullu salıverilme hükümlerinin uygulanmayacağından bahisle talebin reddine karar verilmiş ise de;
Suç tarihinde yürürlükte bulunan 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 106/9. maddesinin ”Türk Ceza Kanunu’nun 50’nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi saklı kalmak üzere, adlî para cezasından çevrilen hapsin infazı ertelenemez ve bunun infazında koşullu salıverilme hükümleri uygulanamaz. Hapse çevrilmiş olmasına rağmen hak yoksunlukları bakımından esas alınacak olan adlî para cezasıdır.” şeklinde düzenlendiği, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 50/1-a maddesinin ”Kısa süreli hapis cezası, suçlunun kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre; a) Adlî para cezasına… çevrilebilir.” şeklinde hüküm altına alınmış olması karşısında, somut olayda anılan Mahkemece hükümlü hakkında hükmedilen 80,00 Türk lirası doğrudan adli para cezası hakkında koşullu salıverilme hükümlerinin uygulanamayacağı, ancak kısa süreli hapis cezası olan 10 ay hapis cezasından çevrilen 6,000,00 Türk lirası adli para cezası bakımından ise koşullu salıverilme hükümlerinin uygulanacağı gözetilmeden, hükümlünün 02/07/2014 tarihinden itibaren koşullu salıverilmesine yönelik talebin reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararının kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;
Hükmün konusuna, Yargıtay Kanunu’nun 14. maddesine ve Yargıtay Büyük Genel Kurulu’nun 12.02.2016 gün ve 2016/1 sayılı kararına göre, kanun yararına bozma istemine konu kararın; 5846 sayılı Kanuna aykırılık suçundan verilen mahkumiyete bağlı hükmün infazı sırasında, hükümlünün denetimli serbestlik tedbirinden faydalanma talebinin kabulü ile hükümlünün cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısımını denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair karara yönelik talebin reddine ilişkin olup inceleme görevi Yargıtay Yüksek 1. Ceza Dairesine ait bulunduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın anılan daireye GÖNDERİLMESİNE, 16.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.