YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/6454
KARAR NO : 2018/12282
KARAR TARİHİ : 22.11.2018

Borçlunun ödeme şartını ihlâl suçundan sanık …’nın, 2004 sayılı İcra ve İflâs Kanunu’nun 340. maddesi gereğince 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına dair Korkuteli İcra Ceza Mahkemesinin 17/11/2017 tarihli ve 2017/4 Esas, 2017/403 Karar sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 24/09/2018 gün ve 94660652-105-07-11552-2018-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02/10/2018 gün ve KYB. 2018/78948 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.
Anılan ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre, 2004 sayılı İcra ve İflâs Kanunu’nun 340. maddesi gereğince taahhüdü ihlâl suçunun oluşması için taahhüt tutanağında toplam borç miktarının, işleyen ve işleyecek faizin, vekâlet ücreti, icra harç ve giderlerinin birlikte belirlenerek borçlunun taahhüdüne esas olan miktarın açıkça gösterilmesi gerektiğinden, 18/07/2016 tarihli taahhütnamede söz konusu taahhüt tarihi ile son ödeme tarihi arasındaki faize ilişkin bir açıklama olmadığı gibi alacaklının son ödeme tarihine kadar işleyecek faizden feragat beyanının da yer almadığı ve bu nedenlerle işleyen ve işleyecek faiz miktarının taahhüt tutanağında ayrı ayrı gösterilmemesi nedeniyle belirsizlik bulunduğundan taahhüdün geçerli olmadığı anlaşılmakla, sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;
18/07/2016 tarihli taahhüt tutanağında, icra takip öncesi işlemiş faizin 19,73 TL olarak gösterildiği, takip sonrası “faiz 2” olarak gösterilen 724,53 TL’nin takip tarihi olan 13.11.2015 tarihi ile taahhüt tarihi olan 18/07/2016 tarihi arasında işlemiş faiz olduğu, işleyecek faiz olarak gösterilen 39,57 TL’nin de taahhüt tarihi olan 18/07/2016 tarihinden ödeme tarihi olan 01.08.2016 tarihine kadar işleyecek faiz olduğunun anlaşılması karşısında, işlemiş veya işleyecek faiz konusunda bir belirsizlik bulunmadığından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteğinin REDDİNE, 22/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.