YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/11535
KARAR NO : 2020/14838
KARAR TARİHİ : 12.11.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 5607 Sayılı Kanuna Aykırılık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10. maddesine 11/01/2011 tarih ve 6099 sayılı Kanun’un 3. maddesi ile eklenen “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır” hükmü nazara alındığında, sanığın aynı zamanda MERNİS adresi de olan ve kovuşturma aşamasındaki savunmasında bildirdiği adrese öncelikle Tebligat Kanunu’nun 10. ve 21/1. maddelerine uygun tebligat çıkartılarak tebliğ yapılamaması halinde aynı adrese “MERNİS” ibareli tebligat çıkartılması gerekirken doğrudan sanığın MERNİS adreslerine Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre yapılan gerekçeli karar tebligatının usulsüz olduğu sanığın hakkındaki kararı temyiz etme hakkının kısıtlandığı anlaşılmakla, sanığa gerekçeli karar tebliğ edildikten sonra gerekmesi halinde ek tebliğname de düzenlenilereksanığa gerekçeli karar tebliğ edildikten sonra gerekmesi halende ek tebliğnamede düzenlenilerek dosyanın incelenmek üzere Dairemize iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na TEVDİİNE, 12/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.