YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/30703
KARAR NO : 2019/12492
KARAR TARİHİ : 09.10.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
1-Sanık hakkında işgal ve faydalanma suçundan verilen mahkumiyet kararına ilişkin temyiz incelenmesinde;
Suça konu alanda bulunan ağaçların müsaderesine mahallinde her zaman karar verilmesi uygun görülmüştür.
Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından, sanık ile katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
2-Sanık hakkında ağaç kesme suçundan verilen mahkumiyet kararına ilişkin temyiz talebinin incelenmesinde;
Davanın dayanağını oluşturan 6831 sayılı Kanun’un 82. maddesi gereğince aksi sabit oluncaya kadar geçerli bulunan suç tutanağı ve mahallinde yapılan keşif sonucu hazırlanan bilirkişi raporunda, suça konu yerde örtü temizliği yapıldığı, herhangi bir ağaç kesilmediğinin belirtilmesi karşısında, 6831 sayılı Kanun’un 91/1. maddesinde düzenlenen suçun unsurlarının oluşmadığı anlaşıldığından, sanığın ağaç kesme suçundan beraati yerine mahkumiyetine hükmedilmesi,
Kabule göre de,
TCK’nin 52/4. maddesi gereğince taksitlerden birisinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edilebileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrilebileceğinin ihtarı ile yetinilmesi gerekirken, taksitlerden birisinin süresinde ödenmediği takdirde kalan kısmının tamamının tahsiline ve adli para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrilmesine karar verilerek infaz yetkisinin de kısıtlanması,
Kanuna aykırı ve katılan vekili ile sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.