Yargıtay Kararı 19. Hukuk Dairesi 2006/4052 E. 2006/9956 K. 19.10.2006 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2006/4052
KARAR NO : 2006/9956
KARAR TARİHİ : 19.10.2006

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
– K A R A R –
Davacı vekili, davalının müvekkili şirketten (2) adet elektronik cihaz satın aldığını, davalının borcuna karşılık 30.09.2003 vade tarihli 750.-Euro bedelli senet verdiğini, senedin vadesinde ödenmemesi üzerine girişilen takibe davalının haksız olarak itiraz ettiğini belirterek itirazın iptali ile % 40 tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin takip ve dava konusu senedi belge karşılığı ödediğini, ancak davacının senedi iade etmediği gibi takibe geçtiğini, müvekkilinin davacıya (2) adet senet verip her ikisinin de ödendiğini, davacının senetlerden birini iade edip, dava konusu olan diğerini takibe koyduğunu öne sürerek davanın reddi ile % 40 tazminata karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece yapılan yargılama sonunda; taraflar arasındaki ticari ilişki nedeni ile senetler düzenlendiği, davalının ödeme savunmasında bulunup, yazılı belge sunduğu, ancak belgede dava konusu senede ilişkin olarak düzenlendiği hususunda bir ifadenin yer almadığı, bu ödemenin diğer borca yönelik olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.
Eksik temyiz harcının süresi içinde yatırılmadığı gerekçesi ile 03.04.2006 tarihinde HUMK.nun 434/3. maddesi uyarınca davalının temyiz isteminden vazgeçilmiş sayılmasına dair verilen kararın davalı vekilince yeniden temyiz edilmesi üzerine mahkemece 26.04.2006 tarihinde, temyizden vazgeçilmesine ilişkin karar kaldırılıp dosya Yargıtay’a gönderilmiştir.
1- Mahkemece verilen, HUMK.nun 434/3. maddesi uyarınca temyizden vazgeçilmesine ilişkin karar davalı tarafça yeniden temyiz edildiğinden, mahkemece dosyanın ele alınarak ilk verdiği kararın kaldırılması usulen mümkün değildir. Bu nedenle öncelikle davalının bu karara yönelik temyiz itirazları incelenmiş ve esas hükme ilişkin temyiz süresinde olduğundan, yerel mahkemenin 03.04.2006 tarihli kararı kaldırılarak esasa yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi gerekmiştir.
2- Davalının dayandığı 07.10.2003 tarihli ödeme makbuzu dava konusu bononun vade tarihinden sonraki bir tarih taşıdığından mevcut bir borcun tasfiyesine yönelik olarak yapıldığına karine teşkil eder. Davacı, anılan makbuzla yapılan ödemenin başka bir alacağa yönelik olduğunu öne sürerek karinenin aksini iddia ettiğine göre bunu kesin delillerle ispat etmesi gerekir. Hal böyle olunca, mahkemece bu yönler üzerinde durulmadan yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle yerel mahkemenin “kararın temyiz edilmemiş sayılmasına ilişkin” kararının kaldırılmasına, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 19.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.