YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2006/4372
KARAR NO : 2006/11116
KARAR TARİHİ : 24.11.2006

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

– K A R A R –

Davacı vekili, müvekkilinin kaçak elektrik kullanmadığı gibi davalı kuruma borcu da bulunmadığını, dava konusu faturanın 4.6.2002 tarih ile 3.7.2003 tarihi arasında kaçak kullanıma ilişkin olup, müvekkili firmanın anılan tarihlerde elektriğin kullanıldığı adreste faaliyette bulunmadığı, müvekilinin 2.7.2003 tarihinde davalı ile sözleşme yaptığını bu nedenle müvekkilinin faturadaki tarihlerde kaçak elektrik kullanmasının mümkün olmadığını iddia ederek borçlu olmadıklarının tespitini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili cevabında, müvekkili kurum elemanlarının davacıya ait yerde kurulu sayacının müfettişlik mühürlerinin orjinal olmadığı görülerek tutunak düzenleyip, sayaç sökülerek yaptırılan incelemede sayaç mühürleriyle oynanmış açılmış ve sayaca müdahele edilmiş olduğunun belirlendiğini, davacıya son okumanın yapıldığı 16.6.2003 ile 3.7.2003 tarihleri arası kaçak tarifeden 16.6.2003 ile 4.6.2002 tarihleri arası ise eksik tüketim hesabı yapıldığını, müvekkili kuruluşun kaçak takip elemanlarınca yapılan araştırmada … Plastik Sanayi Ltd. Şti ile davacı şirket arasında muvazaalı işlem olduğunun belirlendiğini bu nedenle borcun geriye dönük olan kısmından da davacının sorumlu olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davacı şirketin tesisatın bulunduğu taşınmazı kiralama tarihi ile son okuma tarihinin aynı tarih olduğu davalı şirket tarafından 4.6.2002 ile 3.7.2003 tarihleri arasında kaçak ve eksik tüketim hesabı yapılarak fatura düzenlenmişse de 16.6.2003 tarihinden önce aynı tesisatı kullananın önceki kiracı … Plastik Ltd. Şti. olduğu, bu şirket ile davalı şirketin ayrı tüzel kişiliklere sahip iki ayrı şirket olduğu, tesisatın bulunduğu işyerinin muvazaalı devredildiği iddiasının davalı tarafından ispatlanamadığı, tutanağın düzenlendiği 3.7.2003 tarihi itibariyle bundan önceki son okuma tarihi olan 16.6.2003 tarihleri arasındaki tüketimden davacı şirketin sorumlu olduğu ve bu tarihler arasında hesaplanan kaçak ve eksik tüketim bedeli toplamının 307.100.000 TL olduğu, 12.999.900.000 TL’ den davacı şirketin sorumlu olmadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1- 21.7.2004 tarih 25529 Sayılı Resmi Gazetede yayınlanan ve aynı tarihte yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu HUMK.nun 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 1.000.000.000.-TL.ye çıkarılmıştır.
Temyize konu karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden davacının temyizi yönünden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün ¾ sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtayca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.
2- Davalının temyizine gelince; Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentde açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin kesinlik nedeniyle reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenle davalı vekilinin temyiz itarazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 24.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.