YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2006/6482
KARAR NO : 2006/12379
KARAR TARİHİ : 25.12.2006
Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki menfi tespit- istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
– K A R A R –
Davacı vekili, müvekkiline ait iş yerinde davalı kurum elemanlarınca yapılan kontrollerde kaçak elektrik kullanıldığından bahisle tutanak tutulduğunu, abonelik tarihi itibariyle geriye dönük olarak 4.659.840.000 TL’ lik tahakkuk faturası çıkarıldığını ve tahsilinin istendiğini belirterek davalıya borçlu olmadıklarının tespitini talep ve dava etmiştir. Dava, yargılama aşamasında istirdat davasına dönüştürülerek 6.323.215.771 TL’ nin 03.11.2003 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili talep edilmiştir.
Davalı vekili, davacının sayacının 1/3 oranında eksik tüketim gösterdiği tespit edilerek eksik tüketimin meydana geldiği tarihten itibaren tahakkuk yapıldığını ve faturalandırıldığını tahakkukun yönetmelik hükümlerine uygun olduğunu bildirerek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen 27.05.2005 tarihli bilirkişi kurulu raporuna göre, kaçak elektrik kullanımının davacının kusurundan kaynaklanmadığı ve davalı kurum elemanlarının kontrol görevlerini yapmayarak davaya sebebiyet verdikleri gerekçesiyle, davanın kabulüne, 6.323.215.771 TL’ nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.
Davacıya ait sayacın 1/3 oranında eksik tüketim yazdığı mahkemece alınan bilirkişi raporu ile sabittir. İlk bilirkişi raporunda eksik yazılan tüketim miktarı 18.02.2003- 20.05.2003 tarihleri arasında normal tüketim için 1.558.260.254 TL, cezalı tüketim için 2.300.288.947 TL olarak saptanmış ise de, ikinci bilirkişi raporunda ” davalının aboneliğin başlangıç tarihi olan 04.02.1999 tarihi itibariyle tespitin yapıldığı 30.05.2003 tarihine katar hesapladığı ve talep ettiği dava konusu bedeli kuvvetli delil ve belge ile ispat etmesi gerektiği, ancak bunun kanıtlanamadığı ” gerekçesiyle bir hesaplama yapılmamış ise de, davalı vekili gerekçelerini de göstererek bu rapora itiraz etmiştir.
Mahkemece, davalı vekilinin itirazları da gözetilerek raporlar arasında oluşan çelişkinin giderilmesi için yeniden oluşturulacak 3 kişilik uzman bilirkişi kurulundan rapor alınıp uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.
Öte yandan dava dilekçesinde yalnızca ek tahakkuk faturası ile borçlu olunmadığının tespiti talep edilmiş olup, davalı tarafından yapılan kaçak tahakkukuna ilişkin menfi tespit talebi bulunmamaktadır. Her ne kadar 06.09.2005 tarihli ıslah dilekçesinde faizi ile birlikte ödenen toplam 332.981.935 TL’ lik kaçak tahakkuku yönünden de istirdat isteminde bulunmuş ise de, menfi tespit davasında kaçak tahakkuku konu edilmediğinden ve istirdat talebi menfi tespit davasına konu olan, ancak tedbir alınmadığı için ödenmek zorunda kalınan alacakla ilgili istenebileceğinden, mahkemece bu yön gözetilmeden kaçak elektrik bedeli yönünden de istirdata da karar verilmesi HUMK ‘ nun 74. maddesine aykırıdır.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine 25.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.