YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2006/6924
KARAR NO : 2007/1123
KARAR TARİHİ : 12.02.2007

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek.Av…. gelmiş, diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

– K A R A R –

Davacı, Almanya’da yaşayan davalının oğlu ile 1994 yılında evlendiğini ve davalıya evlilik birliğinin teminatı olarak tanzim tarihi ile miktarı yazılı diğer kısımları açık senedi baskı ve korku altında verdiğini, aradan 11 yıl geçtikten sonra davalının geçimsizliği nedeniyle evlilik birliğinin sona erdiğini, davalının elindeki bonoyu iade etmek yerine icra takibine koyduğunu iddia ederek borçlu olmadığının tespitini talep ve dava etmiştir.
Davalı iddiasını yazılı delil ile kanıtlaması gerektiğini, isticvabında Almanya’da ikamet edilen evin ev eşyalarının kendilerince alındığını ve bu harcamaların karşılanması için davacı yanca bono verildiğini, ödenmemesi üzerine icra takibine konulduğunu beyan ederek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece davacının iddiasını yazılı delil ile kanıtlayamadığı ve yemin de teklif olunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle dava konusu bononun evlilik birliğinin sağlanmasının teminatı olarak verildiğinin kanıtlanamamış bulunmasına göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Davacı taraf dava dilekçesinde dava konusu bonoya yönelik olarak davalı tarafa 10.000.-DEM. ödeme yapıldığını iddia etmiştir.
Davalı isticvabında bu ödemenin yapıldığını, ancak davacıya geri verildiğini bildirmiş olduğuna göre geri iade olunduğunun ispatı davalıya aittir.
Hal böyle olunca, 10.000.-DEM. ödeme üzerinde durulup hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmek gerekirken yazılı gerekçe ile davanın bu miktar yönünden reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı yararına takdir edilen 500.00.YTL duruşma vekalet ücretinin, davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 12.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.