Yargıtay Kararı 19. Hukuk Dairesi 2006/7265 E. 2007/197 K. 22.01.2007 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2006/7265
KARAR NO : 2007/197
KARAR TARİHİ : 22.01.2007

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki karşılıklı tazminat ve istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı her iki davanın da kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

– K A R A R –

Dava, ticari aracın noter dışı satışından cayılması nedeni ile uğranılan kar kaybı alacağı ve araca yapılan masrafları, toplamının davalıdan tahsili istemine ilişkindir.
Davalı-birleşen dosyadaki davacı vekili, harici ticari araç satımında müvekkilinin ödediği 1,500 YTL’nin davalı tarafından iade edilmediğini ileri sürerek bu bedelin faizi ile tahsilini talep etmiştir.
Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre asıl davacının davasının kısmen kabulüne aracın davalıda bulunup davacı tarafından çalıştırılmaması nedeni ile iki aylık kazanç tutarı 800 YTL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, tamir masrafları ile ilgili talebini ispatlayamadığından reddine, dava konusu kamyonun ruhsatının haksız yere elinde bulunduran davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davalı- birleşen dosyadaki davacının davasının kısmen kabulü ile dava konusu kamyonun branda bedeli 900 YTL. düştükten sonra kalan kısım 600 YTL.nin birleştirilen dava tarihi olan 18.11.2003 den itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsili ile birleşen dosyadaki davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
1- Davalı –birleşen davacı … vekilinin temyizi yönünden;
21.7.2004 tarih 25529 Sayılı Resmi Gazetede yayınlanan ve aynı tarihte yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu HUMK.nun 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 1.1.2006 tarihinden itibaren 1.090.000.000.-TL.ye çıkarılmıştır.
Temyize konu karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün ¾ sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.
2-Davacı-birleşen davalı … vekilinin temyizine gelince;
Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı … vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı-birleşen davadaki davacı … vekilinin temyiz isteminin miktar yönünden reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı …’in temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harıcının temyiz edenlerden alınmasına, 22.1.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.