YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2006/8238
KARAR NO : 2006/12296
KARAR TARİHİ : 21.12.2006
Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
– K A R A R –
Davacı vekili, müvekkilinin otuz gün ödemeli hasır çelik satmak için davalıya 12.12.2000 tarihinde 218.000 TL/ kg üzerinden fiyat teklifi verip, teklifin davalıca kabul edilmesiyle demir teslim edildiğini, davalının borcunu ödemeyi aksatması üzerine borcun mal olarak ödenmesinin kararlaştırıldığını, davalının bakiye demir borcunu ödemediğini belirterek 22.318.798.279 TL alacağın ticari kredilere uygulanan en yüksek banka kredi faizi ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma, mahkemenin kesinleşen 2002/937E, 2004/59K sayılı dosyası, bilirkişi raporlarına göre davanın kısmen kabulüne, 7.222.00 YTL’ nin dava tarihinden % 64 ve değişen oranlarda işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Taraflar arasındaki yazışmalar, davalının davacı yanca düzenlenen ilk fiyat farkı faturasını itiraz etmeden defterine işlemesi, ikinci fiyat farkı faturasının da aynı Mahkemenin 2004/ 937 E. sayılı kararıyla kabulü ve belirtilen kararın kesinleşmesi karşısında davalının demir alım- satım ilişkisinden dolayı davacıya olan borcunu yine mal olarak ( demir vermek suretiyle ) ödeyeceği konusunda taraflar arasında mutabakat sağlandığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca davacının bakiye demir alacağının dava tarihindeki değerini isteyebileceğinin kabulü gerekir. Mahkemece bu yönler gözetilerek düzenlenmiş olan oluşa ve dosya içeriğine uygun 25.03.2005 tarihli bilirkişi raporunun sonuç bölümünün (3.) bendinde belirtilen alacak miktarının hükme esas alınması gerekirken, somut olaya uygun düşmeyen gerekçelerle yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddine,(2) nolu bentte belirtilen nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine 21.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.