YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2006/8993
KARAR NO : 2007/2245
KARAR TARİHİ : 09.03.2007

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek. Av. … ile davalı vek. Av. … ‘ ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

– K A R A R –
Davacı ile davalı arasında 03.08.2003 tarihinde Bayilik Bölgesi Satış Noktası Sözleşmesi imzalandığı konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır.
Dava, davacının aylık 10.000 Litre bira almaması nedeniyle cezai şart olarak öngörülen 10.000 Dolar bedeli senet ile yapılan icra takibi nedeniyle borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir.
Davacı vekili sözleşmede belirlenen cezai şartın bütün sözleşme süresi boyunca(4 yıl) 480.000 Litre bira alımının gerçekleşmemesi halinde geçerli olacağını ve sözleşmenin de fesih edilmediğini iddia etmiştir.
Davalı vekili, davacının aylık asgari bira alım taahhüdünü gerçekleştirmeyerek sözleşmeye aykırı davrandığını cezai şartın talep edilebilmesi için sözleşmenin feshinin zorunlu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece Rekabetin Korunması Hakkında Kanun hükümlerinin ve rekabet kurulu kararının tek satıcılık durumunu yasakladığı asgari alım taahhüdünün rekabetin korunması hakkındaki kanun hükümlerine ve rekabet kurulu kararına aykırı olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Rekabet Kurulu’ nun 22.04.2005 gün, 05-27/317.80 sayılı kararı ile “…. tek elden satın alma anlaşmalarında yer alan rekabet etmeme yükümlülüklerinin (münhasırlık şartı) ve bu etkiyi doğuran diğer sınırlamaların ( tek elden satın alma yükümlülükleri, asgari satın alma/ satış yükümlülükleri, verilen krediler ve indirim vs. diğer katkıların tek marka şartına bağlanması gibi yükümlülükleri) rekabetin düşmesinin önünde engel olduğuna karar verilmiştir.
Öte yandan Rekabet Kurumu 25.07.2005 tarih 002779 sayılı yazısı ile davalılarında arasında bulunduğu şirketlere yazdığı yazıda sözleşmelerde bulunan rekabet etmeme yükümlülüğüne ilişkin hükümlerin sözleşmelerden çıkartılmasını istemiştir.
Bu husus mahkemece alınan bilirkişi kurulu raporunda da tartışılmış ve asgari 10.000 Litre bira alımına yönelik sözleşme hükmünün geçersiz olup, davalının bu madde hükmüne dayalı olarak cezai şart talep edemeyeceği yolunda görüş belirtilmiştir.
Mahkemece Rekabet Kurulu Kararının sadece iş yerinde tek marka ürünün satılmasına ilişkin olup, anılan kararın bunları engellediği asgari alım taahhüdü ile ilgisi olmadığı şeklinde hatalı olarak yorumlanıp yazılı gerekçe ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı yararına takdir edilen 500.00.YTL duruşma vekalet ücretinin, davalıdan alınarak, davacıya ödenmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 09.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.