YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2006/9268
KARAR NO : 2006/12360
KARAR TARİHİ : 22.12.2006
Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere … kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacılar vek. Av. … ile davalı vek. Av. ‘ nın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
– K A R A R –
Davacılar vekili, davalı şikete verilen peynir siparişi karşılığı 15 adet çek teslim edildiğini, davalının peynirleri teslimden imtina ettiğini elindeki çekleri 3. kişilere çiro ederek devrettiğini, davalı aleyhine … Asliye 1. Hukuk Mahkemesinin 2001/111 esas sayılı davayı ikame ederek davalıya borçlu olmadıklarının tespitini talep ettiklerini ve anılan mahkemece verilen 7.7.2003 tarihinde kesinleşen, davalıya borçlu olmadıklarının tespitine karar verildiğini ancak bu arada çek bedellerini 3. kişilere icra yolu ile ödemek zorunda kaldıklarını iddia ederek 6.780.675.000 TL ödeme ile 10.000.000.000 manevi tazminatın tahsilini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında talebini 7.269.661.000 TL olarak ıslah etmiştir.
Davalı savunmasında, talebin zamanaşımına uğradığını, ilk davanın henüz kesinleşmediğini beyan ederek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, yanlar arasında görülüp kesinleşen menfi tespit davası sonucu davacıların davalı şirkete borçlu olmadıklarının anlaşıldığı bu nedenle 3. kişilere ödedikleri miktarı davalıdan talep edebilecekleri, davalının kötü niyetle çekleri ciro ettiği ve davacılar aleyhine 3. kişilerin icra takibi yapmasına neden olduğu bu tutumu ile davacıların manevi vesaiklerine zarar verdiği gerekçesiyle 7.269.661.000 TL ödemenin istirdadına ve 2.500.000.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle görülmekte olan istirdat davasının İİK. 72/VI. ncı hükmüne daha önce açılan menfi tespit davasının devamı niteliğinde olduğu ve menfi tespit davasında verilen menfi tespit ilamının istirdat davasında kesin delil teşkil edeceği (Baki Kuru menfi tespit ve istirdat davası 2003 sh 191) gözetilerek yazılı şekilde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Davacı dava dilekçesinde manevi tazminat için dava tarihinden itibaren faiz talep ettiği halde mahkemece HUMK 74. maddesine aykırı olarak 29.12.1997 tarihinden itibaren faize hükmedilmesi doğru değildir. Nevar ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HUMK 438/7 maddesi uyurınca düzeltilerek onanması uygun görülmemiştir.
SONUÇ : Yukarıda (1) sayılı bentte açıklanan nedenle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine (2) sayılı bentte açıklanan nedenle hüküm fıkrasının (1) nolu parağrafının hükümden çıkartılarak yerine “1- ıslah edilen davada; 7.269.661.000 TL’ nin 29.12.1997 tarihinden işleyecek reeskont faizi ile birlikte ve manevi tazminat olarak 2.500.000.000 TL’ nin dava tarihinden işleyecek reeskont faizi ile birlikte tahsiline fazla istemin reddine”
Parağrafının yazılmasına ve hükmün HUMK 438/7 maddesi uyarınca düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, davacılar vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunduğundan takdiren 500.00.-YTL. duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 22.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.