YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2007/12102
KARAR NO : 2008/3250
KARAR TARİHİ : 31.03.2008
Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
– K A R A R –
Davacı vekili, müvekkili şirketin davalı bankaya devredilen İktisat Bankası ve İnterbank … Şubelerinden muhtelif miktarlarda döviz aldığını, müvekkili şirketin 1992,1994 ve 1995 yılları ile ilgili kambiyo işlemlerinin incelenmesi sırasında bu yıllarda satılan dövizlerle ilgili olarak teklif ettiği döviz iskontolarını ve/ veya dolar dışındaki dövizlerde uygulaması gereken pariteyi yanlış uyguladığı ve müvekkilinden fazla para tahsil ettiğini, davalı bankadan fazla aldığı paraların iadesinin istendiğini, bunun üzerine davalı banka tarafından 14.01.2003 tarihinde toplam 2.517.731.725 TL kısmi ödeme yaptığını, bu ödemenin faize mahsup edildiği bildirilerek bakiye kısmın ödenmesinin istendiğini, ancak davalı bankanın ödeme yapmadığını belirterek 2.196.334.150 TL asıl alacak ile asıl alacağın 31.03.2004 tarihine kadar işlemiş ticari faizi olan 9.758.558.311 TL olmak üzere toplam 11.954.892.461 TL’ nin 31.03.2004 tarihinden itibaren ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı banka vekili, davanın yetkisiz mahkemede açıldığını, B.K.’ nun 60. maddesindeki zamanaşımı süresinin dolduğunu, müvekkili bankanın yasal sorumluluğu çerçevesinde B.K.’ nun 104. maddesi hükümlerine uygun olarak 14.01.2003 tarihinde 2.517.731.725 TL ödeme yaptığını ve davacı şirkete borcu kalmadığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece toplanan delillere ve bilirkişi raporlarına göre, davanın kısmen kabulüne, 2.196.334.150 TL asıl alacak, 9.741.228.332 TL’ si dava tarihine kadar olan faiz ki toplam 11.937.562.482 TL’ nin davalı bankadan tahsiline, fazla istemin reddine, anaparaya 31.03.2004’ ten itibaren 4489 sayılı yasanın 1/2. maddesi uyarınca değişen oranlarda faiz tahakkuk ettirilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-B.K.’ nun 101. maddesi uyarınca muaccel bir borcun borçlusu ödeme günü taraflarca müttefikan kararlaştırılmış olmadıkça alacaklının ihtarıyla mütemerrit olur. Mahkemece somut olay bakımından anılan yasa hükmü gözetilmeden faizin başlangıcı yönünden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.
SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin yerinde görülmeyen öteki temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, 31.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.