Yargıtay Kararı 19. Hukuk Dairesi 2007/9575 E. 2008/4821 K. 05.05.2008 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2007/9575
KARAR NO : 2008/4821
KARAR TARİHİ : 05.05.2008

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi
.
Taraflar arasındaki birleştirilen alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı esas davanın kabulüne,birleştirilen davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
– K A R A R –
1-Davacı yanca açılan menfi tespit davasında, dava değerleri davalılardan …. için 629 YTL, …… için 659 YTL’dir. 21.7.2004 tarih 25529 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan ve aynı tarihte yürürlüğe giren 5219 sayılı kanun ile yapılan değişiklik sonucu HUMK.nun 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 1.000 YTL’ye çıkartılmıştır.
Temyize konu karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme kararı uyarınca da Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.
2-Davalılar ………’in temyizine gelince;
Davacı bankanın ülkemizde yaşanan ekonomik kriz döneminde mevcut hesaplardaki paranın çekilişini önlemek ve taahhütlerini yerine getirerek bankacılık faaliyetlerini sürdürebilmek için yüksek oranlarda faiz uygulamak zorunda kaldığı ve olayda müzayakanın maddi ve manevi koşullarının oluştuğu gözetilerek karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, hükmün anılan davalılar yönünden onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ:Yukarıda (1) sayılı bentte açıklanan nedenle davalılar……’in temyiz istemlerinin miktar yönünden reddine, (2) sayılı bentte açıklanan nedenle ………’in temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden alınmasına, 05.05.2008 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

-KARŞI OY YAZISI-
Güven kurumu olan bankanın müzayaka halinden söz edilemeyecek olması ve hükmün bozulması görüşünde olduğumdan çoğunluğun hükmün onanmasına ilişkin kararın 2 nolu bendindeki görüşüne katılamıyorum.