Yargıtay Kararı 19. Hukuk Dairesi 2008/11389 E. 2009/230 K. 22.01.2009 T.

Yayınlanma Tarihi: 25.02.2024 05:08


YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2008/11389
KARAR NO : 2009/230
KARAR TARİHİ : 22.01.2009

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi
Tarih :


Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- K A R A R -

Dava icra takibine konu edilen bonolardaki imzaların inkârına dayalı menfi tesbit davasıdır.
Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve alınan ... bilirkişi raporuna göre, bonolar üzerindeki imzanın davacı şirket yetkilisinin eli ürünü olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne ve takipten dolayı davacının davalıya borçlu olmadığının tesbitine karar verilmiş; hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
1- Davalı yanın temyizi, şirket kaşesi üzerine atılmış ve aidiyeti bilinemeyen bir imzayı içeren bir dilekçeyle yapıldığından, bu kişinin kimliğinin tesbiti için dosya mahkemesine çevrilmiş; gelen belgelere göre davalı şirketin 15.03.2007 günlü karar uyarınca ve üç yıl süreyle Yönetim Kurulu Başkanı ... ve Yönetim Kurulu Murahhas Üyesi ... tarafından münferiden temsil ve ilzam edileceğinin belirlendiği; temyiz dilekçesinin ise ... tarafından Konya Dokuzuncu Noterliği’nin 12.03.2004 gün ve 8494 yevmiye sayılı vekâletnamesi ile yetkilendirilen ... tarafından imzalandığı anlaşılmıştır.
1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun 35 nci maddesine göre, mahkemeler huzurunda adli işleri takip etmek yalnızca baroda kayıtlı bulunan avukatlara tanınmış bir yetki olmakla, avukatlık sıfatı bulunmayan ... tarafından yapılan temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.
2- Davacı yanın temyiz itirazı, lehlerine haksız takip tazminatı verilmemesinin doğru olmadığı noktasındadır. İcra ve İflas Kanunu’nun 72/V nci maddesi uyarınca davacı yararına tazminata hükmedilmek gerekirken, yazılı gerekçeyle tazminata hükmedilmemiş olması doğru değildir.
SONUÇ: Yukarıda 1 sayılı bentte açıklanan nedenle davalı yanın temyiz isteminin REDDİNE, 2 sayılı bentte açıklanan nedenle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 22.01.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.