YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2008/6452
KARAR NO : 2009/2176
KARAR TARİHİ : 24.03.2009

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
– K A R A R –
Davacı vekili müvekkili ile davalı arasında satış noktası sözleşmesi bulunduğu halde davalının sözleşmeye aykırı olarak başka firmaya ait ürünleri sattığının tespit edildiğini ileri sürerek 7.000 USD cezai şartın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı sözleşmeyi ihlal etmediğini, sözleşmenin sona erdiğine ilişkin ihtarname çektiğini beyan ederek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece yapılan yargılama sonucunda tespit tarihi itibariyle davalının işletmekte olduğu büfesinde sadece davacının ürünlerini satacağını taahhüt etmiş olmasına rağmen işyerinde başka firmaya ait ürünleri sattığı gerekçesiyle davanın kabulüne, 9.404.00 YTL tazminatın reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.
Rekabet Kurulu’nun 22.04.2005 gün, 05-27/317.80 sayılı kararı “ ….tek elden satın alma, anlaşmalarında yer alan rekabet etmeme yükümlülüklerinin (münhasırlık şartı) ve bu etkiyi doğuran diğer sınırlamaların (tek elden satın alma yükümlülükleri) bira pazarında etkin rekabetin oluşmasının önünde önemli bir engel olduğuna karar verilmiştir.
Somut olayda davacının mahkeme aracılığıyla yaptırdığı tespit sonucu davalının işyerinde başka marka biraları bulundurup sattığı belirlenmiş olup, davacının taraflar arasındaki satış noktası sözleşmesinin 14. maddesi gereğince cezai şart talep ettiği görülmektedir.
Halbuki Rekabet Kurulu’nun 22.04.2005 tarihli kararı ile başka firmalara ait ürünlerin satılmasının rekabetin korunması kurallarının gereği olduğu, bu nedenle aksine hükümlerin sözleşmeden çıkarılması yönündeki kararı gözetilerek davacının cezai şart talep edip edemeyeceği hususu üzerinde yeterince durulmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 24.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.