YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2008/6654
KARAR NO : 2009/2640
KARAR TARİHİ : 02.04.2009
Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
– K A R A R –
Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait ticari minibüsü harici satım sözleşmesi ile 25.000.00.-YTL bedelle satın aldığını, davalının ayrıca bir başka sözleşme ile Bandırma-Sanayi arasındaki minibüs hattını da müvekkiline kiraya verdiğini, ancak davalının aradan 2 yıl geçmesine rağmen minibüsün trafik kaydını müvekkiline vermediğini, bu arada Bandırma Belediyesince minibüs hattının otobüs hattına dönüştürüldüğünü ve minibüs sahiplerinin ortaklık kurarak otobüs satın aldıklarını, kira sözleşmesinin fiilen sona erdiğini ve davalının minibüsü üçüncü kişilere sattığını, böylece sözleşmeye aykırı hareket ettiğini, müvekkilinin 2918 Sayılı Kanunun 20/d maddesi uyarınca davalıya ödediği bedeli geri almak için takibe geçtiğini, davalının takibe haksız olarak itiraz ettiğini belirterek, itirazın iptali ile % 40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, satım sözleşmesinin resmi şekil şartlarına haiz olmadığı için geçersiz olduğunu, aracın (2) yıl boyunca davacı tarafından kullanıldığını, müvekkilinin aracın trafik kaydının kendi üzerinde olmasından faydalanarak kötüniyetli davrandığı iddiasının yerinde olmadığı, minibüs hattının belediye tarafından iptal edilmesi üzerine minibüscülerin otobüs aldıklarını ve otobüs firmasına da kendi araçlarını sattıklarını davalı müvekkilinin de minibüsü davacı adına satıp, satım bedeli olan 15.000.00.-YTL.yi bankadan çekip, davacıya elden teslim ettiğini, davacının müvekkiline ait otobüste iki ay kadar şoför olarak çalıştığını, ancak ücret hususunda anlaşmazlık çıkınca bu davayı açtığını öne sürerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece yapılan yargılama sonunda, taraflar arasındaki harici satım sözleşmesi uyarınca davacının davalıya ait minibüsü 25.000.00.-YTL bedelle satın alıp, bedelini davalıya ödediği, davacının ayrıca davalıdan minibüs hattı kiraladığı, araç bedeli olarak belirlenen miktarın aynı zamanda hat kirasının bir parçası olduğu, davacının (2) yıl boyunca aracı fiilen kullandığı ve sözleşmenin kısmen ifa edildiği, daha sonra aracın maliki olan davalı tarafından üçüncü şahsa tanık beyanlarına göre 15.000.00.-YTL. bedelle sattığı, bu miktarın aracın satım tarihindeki rayiç bedeline de uygun olduğu, davalının bu miktarı davacıya elden ödediğini ispat için yemin deliline dayandığı, davacının kendisine bir ödeme yapılmadığı hususunda yemin ettiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davacı yararına % 40 tazminata karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince; 2918 Sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 20/d maddesi uyarınca resmi şekil şartına bağlı kalmaksızın yapılan harici oto satım sözleşmeleri geçersiz olduğundan taraflar aldığını iade ile yükümlüdür. Somut olayda taraflar arasında akdedilen harici oto satım sözleşmesinde aracın satım bedelinin 25.000.00.-YTL olarak belirlendiği tartışmasızdır. Davacıya resmi satış yapılmadığına göre davalının satış bedeli olarak aldığı 25.000.-YTL.yi iade etmesi gerekmektedir. Bu durumda mahkemece davanın kabulü gerekirken yanılgılı gerekçelerle kısmen kabul kararı verilmesi doğru görülmemiştir.
SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 2.4.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.