YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2008/9203
KARAR NO : 2009/5013
KARAR TARİHİ : 27.05.2009

Davacı … vek.Av…. ile davalı … Bankası vek.Av…. aralarındaki menfi tespit davası hakkında Iğdır 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 05.03.2008 … ve 117-103 sayılı hükmün davalı banka vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

– K A R A R –

Davacı vekili müvekkilinin dava dışı …’ün davalı bankadan kullandığı 12.02.1999 … ve 36 sayılı krediye 500,-TL. limitle kefil olduğunu, bu borcun asıl borçlu tarafından ödenmesinden sonra davalının, müvekkilin bilgisi dışında adı geçene iki ayrı kredi daha kullandırdığını, müvekkilinin bu kredi sözleşmelerine kefil olmadığını; asıl borçlunun 2000 yılında kullandığı krediyi ödememesi üzerine davalının takibe giriştiğini ve kendilerinin sehven kısmi itirazda bulunduklarını ileri sürerek, icra takibine konu borç ilişkisinde müvekkilinin kefil sıfatıyla sorumluluğunun bulunmadığının tesbitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı banka vekili davacının sorumluluğunun 3.000,-TL. olduğunu, asıl borçlunun limiti aşmamak kaydıyla aynı kredi sözleşmesine dayalı olarak üç ayrı tarihte kredi kullandığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre takip tarihindeki asıl borcun 3.272,32 TL. olduğu, davacının kefil sıfatıyla faiz ve gider vergisi dahil 12.390,86 TL.den sorumlu bulunduğu gerekçesiyle asıl borca ilişkin talebin kısmen kabulü ile asıl borcun 3.272,32 TL. olduğunun tesbitine, fer’ilere ilişkin diğer taleplerin reddine karar verilmiş; hüküm davalı banka vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava menfi tesbit istemine ilişkin olup mahkemece davacının takipteki 3.510,37 TL gösterilen asıl alacağın sadece 3.272,32 TL.lik kısmından sorumlu olduğunun kabulü ile fer’ilere ilişkin davanın reddine karar verilmiştir. Bu durumda davalının temyiz itirazı 238,-TL.ye ilişkin olduğundan; 21.7.2004 tarih 25529 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan ve aynı tarihte yürürlüğe giren 5219 sayılı yasa ile yapılan değişiklik sonucu Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427 nci maddesinde belirlenen kesinlik sınırının da, 2008 yılında verilen kararlar için 1.250,- YTL.ye çıkarılması nedeniyle verilen karar kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 … 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı banka vekilinin temyiz isteminin mahkeme hükmünün kesin olması nedeniyle REDDİNE, 27.05.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.