YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2009/10971
KARAR NO : 2010/8691
KARAR TARİHİ : 08.07.2010
Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
– K A R A R –
Davacı vekili, taraflar arasında 3 ayrı akaryakıt istasyonu için 3 ayrı bayilik ve işletmecilik sözleşmesi akdedildiğini, sözleşmeler gereği akaryakıt satış ve servis istasyonunda satışa sunulacak akaryakıt ve diğer petrol ürünlerinin tamamının …’den satın almak zorunda olan davalının sözleşmeye aykırı davrandığını, ayrıca taahhüt ettiği miktarda ürün almadığını iddia ederek fazlaya ilişkin talep hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 25.000 USD cezai şartın faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekili cevabında, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece sözleşmede BK.nun 158/1.maddesinde yer alan seçimlik cezanın söz konusu olup , akdin ifa edilmemesi ya da eksik ifa edilmesi halinde ödenmek üzere konulduğu ve seçimlik cezai şart niteliğinde bulunması nedeniyle davacının akdin devamını isterken cezai şartı istemesinin mümkün bulunmadığı, davacının ifayı yada cezai şartın birini seçmek durumunda olduğu, davadaki isteminin sözleşmenin feshine yönelik olmadığı, alacak talebinden ibaret olduğu, anılan yasa hükmü karşısında talebin kabulüne imkan bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Taraflar arasında üç ayrı akaryakıt istasyonu ile ilgili olarak akdedilen bayilik sözleşmelerinin eki niteliğindeki 08.01.2004 tarihli (iki ayrı protokol) ve 19.08.2002 tarihli protokolden her birinin 1.maddelerinde belirlenen miktarlarda akaryakıt ve madeni yağ satış taahhüdünün bayi tarafından yerine getirilmemesi halinde, her bir sözleşme yılında eksik alınan ürün bedelinin son cari fiyat üzerinden hesaplanacak tutarının %10’unu …’e cezai şart olarak ödeneceği öngörülmüştür.
Davalının anılan protokollerde belirtilen miktarlarda ürün satamadığı ve böylece taahhüdünü yerine getirmemiş olduğu bilirkişi kurulu raporu ile saptanmıştır. O halde mahkemece bilirkişi raporunda da açıkça belirtildiği üzere, davacının anılan protokollerin 1.maddelerindeki asgari satış taahhüdünü yerine getirmeyen davalıdan cezai şart talep edebileceği gözetilmeden somut olaya uygun düşmeyen gerekçelerle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 08.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.