Yargıtay Kararı 19. Hukuk Dairesi 2009/2457 E. 2010/242 K. 20.01.2010 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2009/2457
KARAR NO : 2010/242
KARAR TARİHİ : 20.01.2010

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

– K A R A R –

Davacı vekili, taraflar arasında abonelik ilişkisi bulunduğunu, davalının elektrik kullanımına konu olan fatura borçlarını ödememesi üzerine aleyhine takip başlatıldığını kısmi itirazı sonucu takibin durduğunu, davalının bir kısım faturalara dair borcunu ödemiş ise de, gecikme zammı ve KDV’siyle birlikte 52.227.46 YTL borcu bulunduğunu belirterek, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla bu meblağın dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin borç tutarının 23.000 YTL civarında olduğunu ve müvekkilince yapılan ödemelerin de gözetilmediğini bildirerek borç miktarının saptanmasını savunmuştur.
Mahkemece benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, davalı ödemeleri de gözetildiğinde dava tarihi itibariyle davacı kurumun alacak miktarının 52.227.46 YTL bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, 52.227.46 YTL’nın dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı yanca temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan öteki temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Hükmedilen bedelin içinde gecikme zammı da bulunmaktadır. Gecikme zammı faiz niteliğinde kabul edildiğinden dava tarihinden sonrası için faize faiz yürütülmesine olanak sağlayacak biçimde hüküm kurulması BK. nun 104/son maddesi hükmüne aykırılık oluşturur.
SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin öteki temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte belirtilen sebeplerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 20.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.