YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2009/3459
KARAR NO : 2010/275
KARAR TARİHİ : 20.01.2010
Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
– K A R A R –
Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında sanayi tarifesi üzerinden elektrik abonelik sözleşmesi bulunduğunu, müvekkilinin 01.09.2006 tarihine kadar elektriği abonelerine sattığını, bu tarife üzerinden elektrik satıldığını, davalının da aldığı Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu’nun 01.09.2006 tarihinden geçerli olmak üzere verdiği 24.08.2006 tarih- 875 sayılı kararı ve Bakanlar Kurulu’nun 12.06.2007 tarihli 26550 sayılı kararı gereğince davalıya ticarethane tarifesi üzerinden elektrik satışının yapılması gerektiğinin belirlendiği, davalının ticarethane tarifesine göre hesaplanan miktarla sanayi tarifesine göre hesaplanan miktar arasındaki farktan sorumlu olduğunu ileri sürerek 10.000.00 YTL alacağın 01.09.2006 tarihinden itibaren işleyecek gecikme zammı ve KDV’si ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin 3218 sayılı Serbest Bölge Kanunu’na göre Ege Serbest Bölgesi’nin kurucusu ve işleticisi olduğunu, taraflar arasında imzalanan elektrik satışına ilişkin sözleşmenin 3. maddesinde uygulanacak tarifenin “Tek Terimli Sanayi Tarifesi” olduğunun belirtildiğini, davacının talebinin sözleşmeye aykırı olduğunu beyan ederek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda davalıya ait işyerinde üretim ruhsatı olan firma sayısının 111, alım- satım ruhsatlı firma sayısının 46 ve bunların dışında kalan ruhsatlı firma sayısının 13 adet olduğunun tespit edildiği, Ege Serbest Bölgesinde faaliyet gösteren ve elektrik enerjisi kullanıcısı olanlar arasında sanayi ruhsatına sahip olanların sayıca fazla olması nedeniyle EPDK düzenlemelerine göre davacıya ticarethane değil sanayi tarifesinin uygulanması gerektiğinin belirlendiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 20.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.