YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2009/4074
KARAR NO : 2010/2136
KARAR TARİHİ : 01.03.2010
Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi
Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
-KARAR-
Davacı vekili, taraflar arasında cari hesaba dayalı ticari ilişki neticesi faturalı borcunu ödemeyen davalı hakkında alacağın tahsili için girişilen takipte, davalının işlemiş faize ve ayrıca vade farkına itiraz ettiğini belirterek, davalının yaptığı kısmi itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacının dayandığı yedi adet faturadaki alacak aslına itirazları olmadığını, 16.068.95 YTL’lik vade farkı ile %96 faiz oranına itiraz ettiklerini, taraflar arasında vade farkı uygulanacağına ilişkin anlaşma olmadığı gibi bugüne kadar işletilmiş ve kabul edilmiş vade farkı uygulaması olmadığını, istenecek faiz oranının % 27 olabileceğini belirterek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre vade farkı ile ilgili taraflar arasında uygulama olmadığı gerekçesiyle davanın reddine, takip dosyasında asıl borç davalı tarafça kabul edilmiş, ancak işlemiş faize ilişkin itiraz vaki olduğundan bu talebin reddine, takip tarihi sonrası asıl alacağa uygulanacak faizin %25’i geçmeyecek şekilde değişen oranlarda uygulanmasına karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan öteki temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Davalı borçlu vekili, itiraz dilekçesinde % 27 faizin talep edilebileceğini bildirerek faiz oranı yönünden kendisini bağlayıcı beyanda bulunmuştur. Mahkemece davalının bu beyanı gözetilmeden daha düşük oranda faize hükmedilmiş olmasında isabet görülmemiştir.
SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin öteki temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 01.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.