Yargıtay Kararı 19. Hukuk Dairesi 2009/5244 E. 2010/2585 K. 11.03.2010 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2009/5244
KARAR NO : 2010/2585
KARAR TARİHİ : 11.03.2010

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- K A R A R -
Davacı vekili, davalının taraflar arasındaki bayilik sözleşmesine aykırı olarak yabancı gaz firmalarına ait LPG tüplerini satışa arzettiğinin tespit edildiğini iddia ederek sözleşmeye aykırılık sebebi ile sözleşmenin cezai şartı olan 20.000 Amerikan dolarından fazlaya ilişkin talep ve dava hakkı saklı kalmak kaydıyla şimdilik 5.100 Amerikan Dolarının dava tarihi itibari ile Yeni Türk Lirası karşılığı olan 5.950.00 YTL’nin faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili cevabında, sözleşmede kararlaştırılan cezai şartın hukuka aykırı ve fahiş olduğunu, esnaf olan müvekkilinin mahfına sebep olacağını, müvekkilinin bayi olarak yükümlülüklerini yerine getirdiğini, davacının hiçbir zararı bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davalının işyerinde ve deposunda davacı şirket dışında başka firmalara ait boş ve dolu LPG tüpleri bulundurarak akdi ihlal ettiği, davacının akdi feshetmesinin haklı nedene dayandığı, fakat davacının sözleşmenin 38. maddesine göre istemiş olduğu cezai şartın B.K.’nun 161/3. maddesi uyarınca fahiş olması nedeniyle indirilmesi gerektiği, akdin devamı halinde bile davacının 11.329.20 TL kar edebileceğinin bilirkişilerce hesap edildiği, B.K.’nun 158/1. maddesinde cezai şartın amacının düzenlendiği, davacı tarafça istenen sözleşmedeki cezai şartın üst sınırının ancak akdin ifası ile elde edilebilecek menfaatle sınırlı olduğu, bu nedenle cezai şartın sözleşmeden beklenen amaç, tarafların mali durumları da dikkate alınarak 11.329.20 TL olarak kabulü gerektiği gerekçesiyle davanın kabulü ile 5.950 TL cezai şartın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 11.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.