YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2009/9215
KARAR NO : 2010/6654
KARAR TARİHİ : 31.05.2010
Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
– K A R A R –
Davacı vekili, davalının Bayilik Sözleşmesi’ne aykırı hareket ederek mal alımlarını durdurduğunu, uğranılan kâr kaybı ve cezai şart ödemek zorunda olduğunu iddia ederek 10.000.-TL.kâr kaybı 20.000.-TL.cezai şartın tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili savunmasında, satışların düşmesi sonucu mal alımının durduğunu, buna doğalgazın evlerde kullanımının yaygınlaşmasının neden olduğunu beyan ederek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davalının mal alımını durdurarak akde aykırı davrandığı ve davacının cezai şart talep edebileceği ve miktarının 195.225.-TL.olduğu, ancak bu miktarın fahiş olması nedeniyle % 5 tutarı olan 9.761.-TL.nin davalıdan tahsiline, kâr kaybına ilişkin talebin atiye terki nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının mal alımını durdurarak akde aykırı davrandığının anlaşılmasına göre temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Davacının temyizine gelince;
Cezai şartın tenkisi B.K.nun 161/3.maddesi hükmünce hakimin takdirinde ise de, TTKnun 24.maddesine göre de tacirler arasındaki uyuşmazlıkta bu yönde bir talepte bulunamazlar. Ne var ki, hükmedilecek cezai şart davalının mahvına neden olacaksa indirim yapılabilir. Somut olayda, yanlar arasında ticari ilişkinin 1.622.924.-TL.olarak gerçekleştiği bilirkişi raporu ile tespit edilerek cezai şart miktarı 195.225.-TL.olarak belirlenmiştir. Bu miktar cezai şartın davalının ne şekilde mahvına neden olacağı tartışılmadan ve incelenmeden yazılı şekilde orantısız olarak % 95 oranında tenkisat yapılıp karar verilmesi doğru görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 31.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.