YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2010/14462
KARAR NO : 2011/1549
KARAR TARİHİ : 09.02.2011

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi
Tarih : 28.9.2010
No : 877-956

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

– K A R A R –
Davacı vekili, davalıya faturalarla mal satılıp teslim edildiğini, bakiye borcun ödenmediğini, bu nedenle … 7. İcra Müdürlüğü’nün 2010/7104 sayılı dosyası ile 647.53 TL.nin tahsili için ilamsız takip yapıldığını, davalının itiraz ettiğini belirterek itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, alacağın zamanaşımına uğradığını, müvekkilinin davacıya her hangi bir borcu bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece 28.09.2010 tarihli karar ile, davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş, anılan bu karar davacı vekilince temyiz edilmiş olup, mahkemece verilen 25.10.2010 tarihli kararla verilen ilk karar kesin nitelikte olduğundan temyiz talebinin reddine karar verilmiş, söz konusu bu ek karar da davacı şirket vekilince temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle açılan ve reddedilen dava tutarının 647.53 TL.olması, 5219 Sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu HUMK 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 5236 Sayılı Kanunun 19. maddesiyle HUMK’a eklenen Ek-madde 4’te öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2010 yılı için 1.430 TL.olup mahkemece dava tutarı ve reddolunan miktar, bu miktarın altında olduğundan temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararda bir isabetsizlik bulunmamaktadır.
Mahkemenin vermiş olduğu 28.09.2010 günlü ilk kararında Yargıtay yolunun açık olduğunun yazılmış olması anılan yasa hükümlerini ortadan kaldırmayacağı gibi miktar bakımından temyiz sınırının altında olan bir kararın temyiz edilmesi hakkını da vermez.
SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle yerel mahkemenin, davacı vekilinin 28.09.2010 tarihli kararı temyiz talebinin reddine ilişkin, 25.10.2010 günlü ek kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 9.2.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.