YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2010/14523
KARAR NO : 2011/9531
KARAR TARİHİ : 06.07.2011
Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
– K A R A R –
Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında peşin mal satış bedeli ödenmesi üzerinden toptan satış sözleşmesi yapıldığı halde davalının kredili mal aldığının belirlendiğini, peşin satış ile kredili satış hizmet ücreti arasında % 1 oranında fark bulunduğunu ileri sürerek davalıya fazladan ödenen 24.363,08 YTL’ nin temerrüt tarihi olan 02.01.2006 tarihinden itibaren 9.000,78 YTL’lik kısmının reeskont faizi, 15.362,38 YTL’lik kısmının ise yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı şirket temsilcisi, davacının davalı şirketin teminat mektuplarını kabul ederek kredili ürün sattığını, davacının fazla ödemesinin bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, benimsenen 01.03.2010 tarihli bilirkişi raporu doğrultusunda taraflar arasındaki sözleşmeye göre peşin satış hizmet ücreti ile kredili satış hizmet ücreti arasında % 1 oranında fark bulunduğu, 2000-2004 yılları içinde davalıya ödenen hizmet ücreti toplamının 596,74 TL, % 18 KDV’sinin ise 107,41 TL olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 26.12.2005 tarihinden itibaren 704,15 TL alacağın 596,74 TL’lik kısmına değişen oranlarda avans faizi, 107,41 TL’lik kısmına değişen oranlarda yasal faiz işletilerek davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.
28.05.2008 tarihli ilk bilirkişi raporunda davacının toplam alacağının 24.671,97 TL olduğu belirtilmiş, tarafların bu rapora itirazı üzerine alınan ve hükme dayanak yapılan 01.03.2010 tarihli bilirkişi raporunda ise toplam alacak 745,15 TL olarak hesaplanmıştır. Taraflar bu rapora da itiraz etmişlerdir. Bu durumda mahkamecece bilirkişi raporları arasındaki çelişkiyi giderecek ve tarafların itirazlarını da karşılayacak şekilde Yargıtay denetimine elverişli yeni bir bilirkişi raporu alınması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.
SONUÇ :Yukarıda açkılanan nedenlerle kararın temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 6.7.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.