YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2010/264
KARAR NO : 2010/3045
KARAR TARİHİ : 18.03.2010
Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
-KARAR-
Davacı vekili, taraflar arasında imzalanan kira sözleşmesi uyarınca müvekkilinin davalıya ait taşınmazı kiralayıp, Dershane olarak kullandığını, sözleşmenin (5) yıl süreli olup, kira bedellerinin yıllık %20 oranında artış yapılacağını, davalının müvekkiline gelip paraya ihtiyacı olduğunu söyleyerek belge karşılığı müvekkilinden 25.670.00 YTL tahsilatta bulunduğunu, ancak davalının müvekkili hakkında haksız olarak takibe geçtiğini, bu nedenle dava açma zarureti doğduğunu belirterek, müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin davacıdan kira alacağı olduğunu, bunun tahsili için takibe geçip, takibin kesinleştiğini, kira bedellerinin önceden ödendiği hususundaki davacı iddiasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, davacının icra dosyasında borcu kabul edip ödeme taahhüdünde bulunduğunu öne sürerek davanın reddi ile %40 tazminata hükmedilmesini istemiştir.
Mahkemece yapılan yargılama sonunda, taraflar arasında 31.3.2005 tarihli (5) yıl süreli kira sözleşmesi imzalandığı, kira bedelinin 10.000 YTL olup, her yıl %20 oranında artırılacağının kararlaştırıldığı, davacı tarafından sunulan ödeme makbuzları altındaki imzaların davalı asil tarafından kabul edildiği, ancak sadece 17.7.2007 tarihli makbuzda kira dönemine ait kira bedelinden 1.250.00 YTL’nın ödendiğinin açıkça yazılı olduğu, diğer makbuzlarda ise ödeme yapıldığının açıkça yazılı olmadığı gibi aksine ödenen paranın ait olduğu yılın ayına ilişkin kira bedeli olduğunun yazılı olduğu, böylece 15.7.2006-15.7.2007 dönemine ilişkin sadece 1.250 YTL ödeme yapıldığının ispat edildiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne ve davacı yararına %40 tazminata karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.
Davacı, davalıya ait kira borcunu ödediğine dair ödeme makbuzları sunmuş ve bu belgeler 22.4.2008 tarihinde davalı asil’e gönderilmiş, davalı belgelerdeki imzanın kendisine ait olduğunu kabul etmiştir. Bu durumda mahkemece; kira sözleşmesindeki artış oranları da dikkate alınarak davalının kira alacağı bilirkişi marifeti ile hesaplanıp bu miktardan belge karşılığı ödenen bedelin tenkisi ile tüm deliller birlikte değerlendirilmek sureti ile uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı gerekçelerle yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.
SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 18.3.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.