YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2010/5707
KARAR NO : 2010/13329
KARAR TARİHİ : 25.11.2010
Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek.Av…. gelmiş, diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
-KARAR-
Uyuşmazlık, 5307 Sayılı Kanunun geçici 7.maddesi uyarınca seramik üreticilerinin birikmiş elektrik borçlarına faiz tahakkuk ettirilmesi hükmünün 5335 Sayılı Kanun’un 28/4.maddesi ile kaldırılıp kaldırılmadığı ve elektrik borçlarına ne zamana kadar faiz uygulanacağı noktasında toplanmaktadır.
Dava, davalının 7.7.2007 tarihli yazı ile talep ettiği 2.468.249.53.-YTL.den borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir.
Davalı vekili, 5307 Sayılı Kanunun geçici 7.maddesinin, 5335 Sayılı kanunun 28/4.maddesi ile ortadan kaldırıldığını ve 28/4.maddenin 13.3.2005 tarihinden geçerli olmak üzere yayımı tarihinde yürürlüğe girdiğini belirterek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece davanın kabulüne davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
5335 Sayılı Kanunun 28/4.maddesi, 5307 Sayılı Kanunun geçici 7.maddesini, “1.1.2005 tarihi itibariyle doğalgaza bağlanmamış ve üretimlerini likit petrol gazı veya likit naturel gaz ile yapan karo seramik, vitrifiye sağlık gereçleri ve porselen sofra eşyası üreticilerinin, 1.1.2005 ile 31.12.2005 tarihleri arasında üretimlerinde kullandıkları likit petrol gaz veya likit naturel gaz maliyeti ile aynı üretimin doğalgazla yapılmış olması halinde oluşacak maliyeti arasındaki farkın tüm üreticiler için ödenecek toplam tutarı Otuz Milyon Yeni Türk Lirasını geçmemek kaydı ile her bir üreticinin maliyet farkının azami tutarına kadarki kısmı Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı Bütçesine aktarılacak ödenekten karşılanır ve 31.3.2006 tarihine kadar ödenir.
Bu işletmelerin 2005 yılı içinde doğalgaza bağlanmaları halinde maliyet farkına ilişkin hesaplama ve ödemeler doğalgaza bağlandıkları tarihi geçemez.
Bu madde gereğince tüm üreticiler için hesaplanan maliyet farkları toplam tutarının Otuz Milyon Yeni Türk lirasını geçmesi durumunda ödemeler, randıman hesapları yapılmak suretiyle oluşan maliyete göre oransal olarak yapılır, ödemelerle ilgili usul ve esaslar Hazine Müsteşarlığının bağlı olduğu Devlet Bakanlığı, Maliye Bakanlığı ile Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı tarafından müştereken belirlenir” şeklinde değiştirmiş ve bu hükmün yürürlük tarihini de 35.maddesinin 2/7.bendi uyarınca 13.3.2005 olarak belirlemiştir. Artık bu tarihten itibaren yeni kanun ile değiştirilen hükmün uygulanması gerekir. 5335 Sayılı Kanunun 28/4.maddesinde elektrik borçlarına ilişkin bir hüküm bulunmadığı da gözetildiğinde dava tarihi itibarı ile davacının borçluluk durumunun saptanması için uzman bilirkişi kurulundan rapor alınıp uygun sonuç dairesinde bir hüküm kurulması için hükmün bozulması gerekmiştir.
SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 25.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.