YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2010/6597
KARAR NO : 2011/1534
KARAR TARİHİ : 09.02.2011
Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi
Tarih : 17.03.2010
Nosu : 324-122
Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
– K A R A R –
Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasındaki acentelik ücretine ilişkin 1 adet çekin tahsili için yapılan icra takibine davalının itiraz ettiğini belirterek itirazın iptalini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacının yükümlülüklerini yerine getirmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, taraflar arasındaki sözleşme uyarınca takibe konu çekin ödeme planında davacıya teslim edildiği, bilirkişi raporuna göre, davalının 140.738.00.-TL.ödeme yaptığı, davalının yemin teklifi üzerine davacı yetkilisi tarafından takibe konu alacağın varlığına yönelik eda edilen yemin de dikkate alındığında davalının takibe konu ve ödenmeyen 21.262.00.-TL.çek bedelinden sorumlu olduğu, sözleşme kapsamında takip tarihi itibariyle hesaplanan 3.080.58.-TL.faiz alacağının da talep edilebilir olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, toplam 24.342.58.-TL.üzerinden itirazın iptaline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Mahkemece davanın kısmen kabulü, kısmen reddiyle birlikte, yargılama masraflarına ilişkin hükmün 7. bendinde 300 TL bilirkişi ücretinin de davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir. 24.12.2008 tarihli celsede 300 TL bilirkişi ücretinin davalı vekilince karşılanmasına karar verilmiş, 26.01.2009 tarih ve 1939 sıra nolu tahsilat makbuzu ile bu ücretin davalı vekili tarafından yatırıldığı görülmüştür. Bu nedenle davalı tarafından yapılan yargılama masrafı, davacı tarafından yapılmış gibi, davalıdan tahsiline karar verilmesi doğru değilse de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HUMK 438/7 maddesi uyarınca düzelterek onanması uygun görülmüştür.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile yerel mahkeme kararında yer alan 7. bendin hükümden çıkarılarak yerine “Davacının yapmış olduğu, 42 TL davetiye gideri olan yargılama masrafının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine” ibaresinin yazılarak, kararın düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 09.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.