Yargıtay Kararı 19. Hukuk Dairesi 2010/6931 E. 2011/1587 K. 10.02.2011 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2010/6931
KARAR NO : 2011/1587
KARAR TARİHİ : 10.02.2011

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi
Tarih : 25.02.2010
No : 610/204
Taraflar arasındaki menfi tespit-istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
– K A R A R –
Davacı vekili, müvekkilinin işyerinde tütün ürünleri satışı işi ile uğraştığını, davalı şirket elemanları tarafından müvekkili işyerine gelinerek davalı şirkete ait sigaraların sergilenmesi amacı ile raf ünitelerinin bedelsiz, ariyet olarak müvekkiline teslim etmeyi teklif ettikleri, müvekkilinin de bunu kabul etmesi üzerine, rafların teslimine ilişkin tutanak olduğu söylenip müvekkiline bir takım belgeler imzalatıldığını, ancak daha sonra imzalanan notun “Satış Noktası Raf Ünitesi Ariyet Sözleşmesi” olduğunu ve sonradan anlaşıldığını, ayrıca davalının müvekkiline bir senette imzalatıldığını, senedin nakten kayıtlı olduğunu, müvekkilinin davalıdan nakit para almasının mümkün olmadığını, müvekkilinin tüm ürünleri peşin para vererek davalıdan satın aldığını, sigara sektöründe sadece peşin satış ile mal alımı yapıldığını, davalının senede dayalı olarak müvekkili hakkında takibe geçtiğini, davalının müvekkili tarafından kaldırılan satım standının tekrar eski yerine monte edilmesi için baskı amacı ile takibe geçtiğini, bu nedenle dava açma zarureti doğduğunu belirterek müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tespiti ile icra tehdidi altında ödenen bedelin faizi ile istirdatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, taraflar arasında 6.10.2007 tarihli sözleşme imzalandığı ve davaya bir adet sigara satış ünitesini ve karton sigara verildiğini, satış noktasında çeşitli tadilatlar yapıldığını, müvekkili tarafından yapılan tüm bu yatırımlar ve masraflar karşılığında davacı taraftan 5.000,00 TL mukabilinde senet alındığını, ancak davacının sözleşmeye aykırı davrandığı müvekkile ait ürünlerin teşhirinin sağlanmadığı, satış ünitesinin boş bırakıldığı ve bu nedenle müvekkilinin zarara uğradığını, müvekkilinin bu nedenle takibe geçtiğini, müvekkilinin davacıdan alacaklı olduğunu belirterek davanın reddi ile %40 tazminata karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece yapılan yargılama sonunda, dava konusu senedin taraflar arasındaki ticari ilişkinin başlangıcında, davalı tarafından davacıya verilen stand ve yapılan masraflar karşılığında düzenlendiği, teminat amaçlı olduğu, bu nedenle kayıtsız şartsız bir ödeme vaadini içermediği gerekçeleri ile davanın kabulü ile davacı yararına, %40 tazminata karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 10.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.