YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2010/8716
KARAR NO : 2011/4150
KARAR TARİHİ : 30.03.2011

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki birleştirilen alacak-itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmiş ise de, 17.5.2010 tarihli temyiz isteminin reddine yönelik olarak verilen ek kararın da davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
– K A R A R –
Davacı … vekili İstanbul 12. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2005/447 Esas sayılı dosyasında müvekkilinin davalılardan …..Ltd. Şti. ve ortağı … aracılığı ile davalılar … ve …..Lato Ltd. Şti’nden deri ürünleri almak için anlaşma yaptığını, müvekkilinin davalılara 28.000 USD gönderdiği halde, müvekkiline yalnızca 7.128 USD’lik mal gönderildiğini, bu malların da ayıplı çıktığını, ayıplı çıkan mal bedelinin faiziyle birlikte 11.226 USD olduğunu ileri sürerek bunun karşılığı olan 16.872.408.576 TL’nin dava tarihinden itibaren ticari faiziyle birlikte davalılardan müştereken, müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar….. ve ….. Lato Dış. Tic. Ltd. Şti vekili, müvekkillerinden …’nin davacı ile diğer müvekkili şirket arasındaki acentelik sözleşmesinin tarafı olmadığından husumetinin bulunmadığını, müvekkili şirketin davalının gönderdiği 14.000 USD’ye karşılık davacıya teslim edilen mallarda ayıp bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.
Davalılar …….Mümessillik ve Tekstil Ltd. Şti. ile … vekili, müvekkili şirketin davacıya mal teslim edip fatura düzenlediğini, ancak davacının malların bedelini göndermediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.
Davacı … vekili, İstanbul 10. Asliye Tic. Mahkemesi’nin 2006/218 Esas sayılı dosyasında müvekkilinin davalılar … ve…… Lato Dış Tic. Ltd. Şti.’ne alacağı deri ürünlerine karşılık 14.000 USD gönderdiğini, ancak davalıların 7128 USD’lik mal gönderip bakiye 6872 USD için mal göndermediğini, alacağın tahsili için yapılan icra takibinin davalıların haksız itirazı nedeniyle durduğunu ileri sürerek itirazın iptaline, % 40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar davaya cevap vermemişlerdir. Mahkemece, aralarında irtibat bulunduğu gerekçesiyle bu dava yukarıda anılan İstanbul 12. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2005/447 Esas sayılı dosyasında görülen dava ile birleştirilip yargılamaya devam edilmiştir.
Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda davacının davalılardan …. by Lato Dış Tic. Ltd. Şti.’ne deri ürünleri almak için 14.000 USD gönderdiği, ancak anılan davalı şirketin 7128 USD’ lik mal gönderip bakiye 6872 USD’ ye karşılık mal göndermediği, buna göre davacının davalıdan 9.386,46 TL’lik alacağının olduğu, 22.03.2005 tarihli yazı ile davacının davalı şirketten alacağının 3 gün içinde ödenmesini talep etmesine göre takip tarihine kadar işlemiş faiz talep edebileceği, ancak teslim edilen mallar nedeniyle süresinde ayıp ihbarında bulunulmadığından ödenen bedelin geri istenemeyeceği gerekçesiyle ; 1) Asıl dava yönünden; davalılar … ve ….By Lato Ltd. Şti. hakkındaki davanın esastan, diğer davalılar hakkındaki davanın husumetten reddine, 2) Birleşen itirazın iptali davası yönünden ise; davalı … hakkındaki davanın husumet yokluğundan reddine, diğer davalı … By Lato Ltd. Şti.’nin itirazının kısmen iptaline, takibin 9.441,21 TL üzerinden asıl alacak 9.386,46 TL’ye takip tarihinden itibaren % 42 oranında avans faizi uygulanarak devamına, % 40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm asıl ve birleştirilen davaların davacısı … tarfından temyiz edilmiş, mahkemenin 17.05.2010 tarihli 2005/447 Esas, 2010/70 Karar sayılı ek kararıyla bakiye ilam harcının davacıya gönderilen muhtıraya rağmen yatırılmadığı gerekçesiyle davacının temyiz talebi reddedilmiş, bu ek karar da asıl ve birleştirilen davaların davacısı … tarafından temyiz edilmiştir.
1- Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 25321/02 numaralı 26.6.2007 tarihli Ülger/Türkiye kararında, başvuranın kararın bir kopyasını alamadan mahkeme harcını ödemekle yükümlü tutulmasının, üzerinde aşırı bir yük oluşturduğu ve mahkemeye erişim hakkını, bu hakkın özünü zedeleyecek derecede kısıtladığı gerekçesiyle Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6.1.maddesinin ihlal edildiği kabul edilmiştir.
17.03.2010 gün, 27524 sayılı Resmi Gazete’de yayınlanan Anayasa Mahkemesinin 14.01.2010 tarih, 2009/27 esas, 2010/9 karar sayılı kararı ile 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 28.maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin “karar ve ilam harcı ödenmedikçe ilgiliye ilam verilemez”biçimindeki ikinci tümcesi Anayasa’ya aykırı görülerek iptal edilmiş ve 01.08.2010 gün ve 27659 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 492 sayılı Yasanın 28.maddesinin birinci fıkrasının a bendinde değişiklik yapan 6009 sayılı Yasanın 18.maddesi ile bakiye karar ve ilam harcı ödenmemiş olmasının hükmün tebliğe çıkarılmasına engel teşkil etmeyeceği düzenlenmiştir. Bu nedenlerle asıl ve birleştirilen davaların davacısı vekilinin talebinin kabulü gerekirken reddi doğru görülmemiştir. Anılan bu değişiklik nedeniyle mahkemenin 17.05.2010 tarihli temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın kaldırılarak dosyanın esasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi gerekmiştir.
2-Asıl ve birleştirilen davaların davacısı vekilinin yerel mahkemenin 18.11.2009 günlü asıl davanın reddine, birleşen davanın kısmen kabulüne yönelik kararına karşı ileri sürmüş olduğu temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, temyiz itirazlarının reddi ile hükmün onanması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda 1 sayılı bentte açıklanan nedenlerle temyiz isteminin reddine ilişkin ek karara yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile mahkemenin 17.05.2010 günlü ek kararın kaldırılmasına, 2 sayılı bentte gösterilen nedenlerle asıl ve birleştirilen davaların davacısı vekilinin 18.11.2009 günlü karara yönelik temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 30.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi