YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2011/13637
KARAR NO : 2012/5217
KARAR TARİHİ : 29.03.2012
Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi
Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
– K A R A R –
Davacı vekili, müvekkili şirket ile davalı şirket arasında mal alımından doğan borçların teminatı olarak müvekkilinin Akbank Güneşli Şubesi’ne ait 20.01.2010 düzenleme tarihli 100.000,00 TL bedelli teminat mektubunu verdiğini davalı tarafça teminat mektubunun 84.199.63 TL.’nin ödenmemesi halinde nakde çevrileceğinin ihtar edildiğini bunun üzerine Gaziosmanpaşa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2010/43 D.İş dosyası ile teminat mektubunun nakde çevrilmemesi amacıyla ihtiyati tedbir kararı alındığını, davalı ile davacının arasında gerçekleşen ticari ilişki neticesinde bir takım malların teslim alındığını ve kendisine teslim alınan mallarla ilgili ödemelerin yapıldığını, ancak davacıya teslim edilen malların bir çoğunun son kullanma tarihlerinin geçmiş ve bir kısmının da ezik ve bozuk olması sebebiyle iade olarak teslim alınması gerektiği halde davalının teslim almadığını ve bu mal bedellerini de davacıdan almaya çalıştığını belirterek müvekkilinin davalı şirkete 48.846,00 TL borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin davacıya ayıplı herhangi bir ürün satmadığını, davacının TTK’nun 25/3. maddesi kapsamında davalıya herhangi bir ayıp ihbarında bulunmadığını bildirerek davanın reddini ve %40 tazminata karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre davacı tarafından elinde ayıplı olarak bulunan emtialar için davalı tarafa TTK 25. maddesine uygun yapılmış bir ayıp ihbarının varlığının kanıtlanamadığı gibi satım sözleşmesine göre davalının son kullanma tarihi geçmiş malları iade alma yükümlülüğünün kararlaştırılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekilerince temyiz edilmiştir.
1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince mahkemece dava tarihinden önce Gaziosmanpaşa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2010/43 D.İş sayılı kararı ile verilen ihtiyati tedbir kararının esas hakkında karar verilinceye kadar devamına karar verilmiştir. Davalı alacaklı 13/05/2010 tarihli cevap dilekçesinde %40’dan aşağı olmamak üzere tazminata karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece menfi tespit davasının reddine karar verilmiştir. Bu durumda davalının tazminat talebinin yerinde olup olmadığı konusunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harçların istek halinde iadesine, 29.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.