Yargıtay Kararı 19. Hukuk Dairesi 2011/3577 E. 2011/5647 K. 27.04.2011 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2011/3577
KARAR NO : 2011/5647
KARAR TARİHİ : 27.04.2011

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince her ne kadar duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de miktar itibariyle bu istemin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
– K A R A R –
Davacı vekili, davacıya ait işhanının zemin altı katında kiracı olan davalının kira artışına ilişkin kira sözleşmesi hükmüne uygun davranmayarak eksik kira ödediğini, kira bedeli farkının tahsili için yapılan takibe davalının itiraz ettiğini belirterek itirazın iptalini, inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davalının kira sözleşmesindeki artış oranına uymadan kira bedelini tevdii mahalline yatırması nedeniyle doğan kira farkı alacağından sorumlu olduğu, bu alacağın tahsili için başlatılan icra takibine haksız olarak itiraz ettiği, bilirkişi raporu ile borcun belirlendiği, alacağın likit olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 13.715,24 TL asıl alacak, 360,08 TL faiz olmak üzere toplam 14.075,32 TL üzerinden davalının itirazının iptaline, takibin devamına, %40 icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Uyuşmazlık konusu kira sözleşmesinin başlangıç tarihi 01.04.1999 olup 3 yıl sürelidir. Süre sonunda sözleşmenin feshi talep edilmediğinden, kira süresi her kira dönemi sonunda 1’er yıl uzamış sayılacaktır. Bu durumda yeni kira döneminin her yıl 1 Nisan itibarıyla esas alınması gerekirken Ocak ayını esas alan bilirkişi raporunun mahkemece hükme esas alınması isabetli görülmemiştir.
SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 27.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.