Yargıtay Kararı 19. Hukuk Dairesi 2011/6704 E. 2012/900 K. 26.01.2012 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2011/6704
KARAR NO : 2012/900
KARAR TARİHİ : 26.01.2012

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek. Av. … ile davalı …’in gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
-KARAR-
Davacı vekili, taraflar arasında imzalanan Kredi Sözleşmelerine istinaden faiz oranları belirlenip davalı bankanın davacıya “eşit taksitli kredi” kullandırdığını, taksitler ödenirken kredi borcunun 12.10.2009 tarihinde erken kapatıldığını, ancak sonradan yaptırılan hesaplara da bankanın faiz hesabını yanlış yapıp, erken ödeme halinde %5 erken ödeme komisyonu ile gerçekte olmayan borç kalemlerini de fazladan tahsil ettiğinin anlaşıldığını, sözleşmedeki ilgili bölümlerin batıl ve geçersiz olup, genel hukuk ilkelerine, kanuna, dürüstlük kurallarına aykırı olduğunu belirterek, fazlaya dair hakları saklı kalmak üzere davacıdan alınması gereken tutarın tespiti ile fazla ödenen 100.000,00 YTL.’nin 12.10.2009 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı banka vekili, tahsil olunan tutarın sözleşmelere, davacının taahhütlerine ve bankacılık teamülü haline gelen uygulamalara uygun olduğunu bildirerek, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece yapılan yargılama sonunda; taraflar arasındaki uyuşmazlığın kredinin vadesinden önce ödenmesiyle tahsil olunan %5 erken kapatma ücretinden kaynaklandığı, çerçeve nitelikli Genel Kredi Sözleşmelerinin 30. maddesi ile sözleşmeler kapsamından, davacının her bir kredi için verdiği talep formlarındaki taahhütleri, taahhütler doğrultusunda ödeme yapılmış olması, somut olayda MK 2., B.K.’nun 19. maddelerinin uygulama yeri bulunmamasına göre davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı yararına takdir edilen 900,00.-TL. duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 26.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.