Yargıtay Kararı 19. Hukuk Dairesi 2011/7436 E. 2012/1219 K. 01.02.2012 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2011/7436
KARAR NO : 2012/1219
KARAR TARİHİ : 01.02.2012

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde taraflardan kimse gelmemiş olduğundan, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
-KARAR-
Dava, faturalardan kaynaklanan alacağın tahsili amacıyla yapılan takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.
Davalı vekili, bir kısım ödeme dekontları sunarak davacının alacağını kötüniyetle fazla gösterdiğini, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece, bedelleri ve içerikleri itiraza uğramayan faturaların davalı defterlerinde kayıtlı olduğu, davalının usulüne uygun tutulmayan defterlerinde ödeme yapıldığına dair kayıtlar mevcut ise de bu kayıtların dayanağının gösterilmediği, ibraz edilen dekontların dava konusu faturaların tanziminden önce yapılan havalelere ilişkin olması nedeniyle daha evvelki borçlara mahsuben yapılmış sayılacağı gerekçesi ile davanın kabulüne, %40 oranında tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Uyuşmazlık dava konusu faturaların ödenip ödenmediği noktasında toplanmaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davalının defterine kayıtlı dava konusu faturaların ödendiğine dair belgeleri sunamaması hâlinde 18.024 TL borçlu olduğunun kabulü gerekeceği belirtilmiştir.
Davalı vekilinin bu rapora yönelik 6.9.2010 tarihli itiraz dilekçesinde sunduğu ödeme dekontları konusunda ek veya tamamlayıcı rapor alınmamış olup, mahkemece bu dekontların tarihlerinin faturaların düzenleme tarihlerinden önce olması nedeniyle dava konusu olmayan önceki faturalara ilişkin olabileceği belirtilerek davanın kabulüne karar verilmiştir. Ancak ödeme dekontlarının incelenmesinde bir kısmının dava konusu bazı faturaların düzenleme tarihlerinden sonraki tarihleri içerdiği anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemenin gerekçesi yeterli olmadığı gibi davalının ibraz ettiği ödeme dekontlarının hangi faturalara ilişkin olduğu tarafların defter kayıtlarının da incelenmesi suretiyle saptanabilecek özel ve teknik bir konudur. Bu nedenle söz konusu ödeme dekontlarının dava konusu faturalara ilişkin olup olmadığının tespiti amacıyla konusunda uzman bilirkişiden ek veya yeni rapor alınması gerekirken, eksik inceleme sonucunda yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 01.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.