YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2011/9739
KARAR NO : 2012/3258
KARAR TARİHİ : 01.03.2012
Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
– K A R A R –
Dava, taraflar arasındaki Tüplü Gaz Bayilik Sözleşmesinin feshi nedeniyle sözleşmeden kaynaklanan cezai şartın ve kâr mahrumiyetinin tahsili ile sözleşme gereğince emanet olarak verilmiş ve davacıya iadesi gereken tüplerin aynen teslimi, bu mümkün olmazsa imalat bedellerinin faizi ile birlikte tahsili ile fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulması istemine ilişkindir.
Davalı vekili cevabında, davacı şirketin kötü niyetli olduğunu, kâr mahrumiyetinin sözkonusu olmadığını, noter marifetiyle tespitin yaptırılması gerektiğini, çeklerle ilgili borçları bulunmadığını, cezai şartın tenkisi gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davalının başka firmaların tüplerini satarak sözleşmeye aykırı hareket ettiği ve bayiinin sözleşmeyi tek taraflı fesihte haklı olduğu, her ne kadar sözleşmenin 21. maddesinde bayiinin yükümlülüklerini yerine getirmemesi halinde davacı şirkete 50.000 USD. cezai şart ödemeyi kabul etmiş ve TTK’nun 24. maddesi uyarınca tacirler arasındaki cezai şartın tenkisi mümkün değilse de, davalının celbedilen son 5 yıla ait gelir matrahından sözleşmede kararlaştırılan 50.000 USD. cezai şarta hükmolunması halinde davalı şirketin yok olmasına sebebiyet verebileceğinden B.K.’nun 20/1. maddesi ve YHGK’nın 20.03.1974 tarih 1053 esas, 222 karar sayılı kararı uyarınca cezai şartın tenkisi yoluna gidilerek davalının ekonomik durumu da göz önüne alınarak cezai şart miktarının 12.000 USD. karşılığı Türk Lirasına indirilmesi, 22.755.08 TL. yoksun kalınan kâr ile 4.721.49 TL. tüp bedeli olmak üzere toplam 43.090.57 TL.’nin 11.04.2009 tarihinden itibaren reeskont faizi ile tahsili gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 01.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.