Yargıtay Kararı 19. Hukuk Dairesi 2012/15634 E. 2013/2806 K. 14.02.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/15634
KARAR NO : 2013/2806
KARAR TARİHİ : 14.02.2013

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
– K A R A R –
Davacı vekili, müvekkillerinin ortak olduğu şirketin, ekonomik krizin yarattığı etkiyle zorda kaldığı bir dönemde … ithalat Hediyelik Eşya San. Tic. Ltd. Şti. adı altında hediyelik eşya üzerine faaliyet gösteren davalının, faiz ve ipotek karşılığı para temin edebileceğini söylemesi üzerine müvekkilinin önce Silivri, Selimpaşa Güvercinlik mevkinde bulunan taşınmazı satış göstermek suretiyle davalıya devrettiğini, davalının da müvekkiline 50.000 USD borç para verdiğini ancak bunun 1.000 USD’nın kesip, 49.000 USD’sini teslim ettiğini, aylık %7-10’luk faizler ilave edilerek üçer aylık sürelerle faizi ödenmek koşulu ile anlaşma sağlandığını, bu borca karşılık müvekkilinin davalıya 3 aylık faiz alarak 23.09.2004 tarihinde 14.712 USD ödediğini, müvekkilinin dönem faizlerini ödemekte zorlandığını üstüne gecikme zararı adı altında eklemelerle borç miktarının kısa sürede 113.154 USD’ye yükseldiğini, müvekkilinin ödemeler yapmaya devam ettiğini, bu arada müvekkilinden farklı zamanlarda senetler aldığını, borç ilişkisinin kaynağının, çıkar karşılığı faizle verilen ödeme akti olup, bu işlemin ceza kanunu gereğince suç teşkil ettiğini, BK’nun 20. maddesi gereğince batıl bir akit sözkonusu olduğunu iddia ederek tefecilik eylemine konu faiz ödemesi olarak davalıya verilen 30.11.2010 tarihli 4.500 TL miktarlı, 30.12.2010 tarihli 4.500 TL miktarlı iki adet senetten dolayı müvekkillerinin borçlu olmadıklarının tespiti ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla ödenen faizin şimdilik 20.000 TL’sinin davalıdan faizi ile birlikte istirdadına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili cevabında, davacıların iddialarının soyut ve mesnetsiz iddialar olup, müvekkilinin davacılara hiçbir zaman ve hiçbir şekilde faiz karşılığı borç para vermediğini, taraflar arasındaki ilişkinin mal alım satımından kaynaklanan ticari nitelikte alacak ve borç ilişkisi olduğunu, davacıların Fatih Cumhuriyet Başsavcılığı’na davalı hakkında yapmış bulundukları tefecilik suçlamasıyla ilgili şikayetlerinden vazgeçtiklerini, davacıların davalıya toplam 48.712 USD ile 98.370 TL ödeme yapıldığı yönündeki, iddialarının da asılsız olduğunu ayrıca davacıların müvekkiline her biri 4.500 TL bedeli iki adet senet vermelerinin de sözkonusu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma ve toplanan delillere göre davacı tarafından, davalıda olduğu iddia edilen iki adet senedin davalı vekili tarafından müvekkilinde mevcut olmadığının bildirildiği, davacının yazılı delillerle ispat etmesi gereken davasını ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 14.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.