YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/2219
KARAR NO : 2012/5233
KARAR TARİHİ : 29.03.2012
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki tanıma ve tenfiz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
– K A R A R –
Tenfiz talep eden davacı vekili, müvekkilince davalı şirket aleyhine İtalya Cumhuriyeti Trani Mahkemesi Andria şubesinde açılan davanın müvekkili lehine sonuçlanarak kesinleştiğini belirterek İtalya Cumhuriyeti Trani Mahkemesi Andria şubesinin 18/03/2005 tarihli kararının tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Alyehine tenfiz talep edilen davalı vekili, davacının teminat yatırma yükümlülüğünü yerine getirmediğini, ayrıca tenfiz şartlarının gerçekleşmediğini, müvekkilinin yabancı mahkemeye usulüne uygun şekilde çağrılmayarak savunma hakkının kısıtlandığını, yabancı mahkeme tarafından verilen kararın şirket yetkilisine tebliğ edilmediğini bildirilerek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, toplanan delillere göre MÖHUK.nun 50. maddesi gereğince, kararın yabancı mahkemeden verildiği, hukuk davasına ilişkin ve kesinleşmiş olduğu, MÖHUK.nun 54. maddesinde belirtilen tenfiz şartlarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne, İtalya Cumhuriyeti Trani Mahkemesi Andria şubesinin 18/03/2005 tarihli ilamının tenfizine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-MÖHUK nun 54/1-ç maddesinde “O yer kanunları uyarınca, kendisine karşı tenfiz istenen kişinin hükmü veren mahkemeye usulüne uygun bir şekilde çağrılmamış veya o mahkemede temsil edilmemiş yahut bu kanunlara aykırı bir şekilde gıyabında veya yokluğunda hüküm verilmiş ve bu kişinin yukarıdaki hususlardan birine dayanarak tenfiz istemine karşı Türk mahkemesine itiraz etmemiş olması” nın tenfiz şartı olduğu hükmüne yer verilmiştir. Mahkemece davalının savunması üzerinde durularak kendisine yabancı mahkemede usulüne uygun davetiye tebliğ edilip edilmediği ve savunma hakkının kısıtlanıp kısıtlanmadığı araştırılarak varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 29.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.