YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/2318
KARAR NO : 2012/5494
KARAR TARİHİ : 03.04.2012
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi ( Ticaret Mahkemesi
Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı ek kararın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
– K A R A R –
Dava, ticaret ünvanları birbirine benzer olan şirketlerden birinin borcu için aslında borçlu olmayan diğer şirket hakkında haciz yapıldığı iddiasına dayalı menfi tespit istemine ilişkindir.
Davalı vekili, takip dosyasındaki borçlu ile haczedilen taşınmazların maliki olan şirketin aynı olduğunu, davacının başvurusu üzerine takip dosyasında konulan hacizlerin kaldırılmasına karar verildiğini, bu kararın icra müdürlüğüne ibraz edilerek haczin kaldırılması imkanı varken menfi tespit davası açılmasında davacının hukuki yararının bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, unvan benzerliği nedeniyle takip sırasında yanlışlıkla davacının taşınmazlarının haczedildiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.
1-Mahkemece karar harcının yatırılmaması nedeniyle davacı vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmiş ise de, hükmün temyiz edilebilmesi için temyiz harç ve giderlerinin yatırılmış olması yeterli olup, ayrıca karar harcının yatırılması gerekmediğinden, mahkemenin temyiz isteminin reddine dair 2.2.2011 tarihli ek kararın kaldırılmasına ve HUMK’un 432,V hükmü uyarınca ilk temyiz dilekçesine göre temyiz isteminin incelenmesine geçilmiştir.
Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle davacı hakkında yapılan bir icra takibi bulunmaması nedeniyle İİK’nun 72’nci maddesine göre davalı hakkında tazminata hükmedilmesinin mümkün olmamasına göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle 23.7.2010 tarihli ihtara rağmen davalının hacizleri kaldırmayarak davanın açılmasına sebebiyet vermiş olmasına göre davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz isteminin reddine dair 2.2.2011 tarihli ek kararın kaldırılması suretiyle davacı vekilinin ilk temyiz dilekçesindeki tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte gösterilen sebeple davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harçlarının temyiz edenlerden alınmasına, 03.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.